1 Men egerde bu dunyadiki kishiler sözlewatqan herxil tillar hetta perishtilerning tilliri bilenmu sözliyeleydighan bolsammu, biraq men méhir-muhebbetsiz bolsam, u chaghda men peqet bir «dang-dang» qilidighan mis dang, bir «jang-jang» qilidighan jang bolup qalimen, xalas.
2 Eger men peyghemberlik qilalisam, barliq sirlar, barliq bilimlerni chüshinip bolghan bolsammu, hem shuning bilen bir waqitta taghlarni yötkiyeligüdek toluq ishenchte bolsammu, emma mende méhir-muhebbet bolmisa, undaqta men héchnerse bolmighan bolimen.
3 Eger barliq mal-mülkümni sediqige atap hem ténimni Xudaning yolida qurbanliq süpitide köydürülüshke sun’ghan teqdirdimu, emma mende yenila méhir-muhebbet bolmisa, undaqta méning héchqandaq paydam yoq bolghan bolidu.
4 Muhebbet sewr-taqetlik bolush hem méhribanliqtur;
5 Nomussizliq qilmaydu,
6 Heqqaniysizliqtin xushal bolmaydu,
7 hemme ishta qorsiqi kenglik qilidu, hemmige yüzlinip Xudagha ishinidu, hemme ishqa ümid baghlaydu, hemmige chidaydu.
8 Méhir-muhebbet hergiz axirlashmaydu. Bésharetler bolsa, kargha kelmeydu: «namelum tillar» bolsa, tügeydu: möjizilik bilimlermu kargha kelmeydu.
9 Chünki bizning bilidighanlirimiz qismen, bésharet béridighanlirimiz qismen;
10 lékin mukemmellik kelgende, qismenlik yoqilidu.
11 Men kichikimde balilarche sözlidim, balilarche oylidim, balilarche hésablidim; chong bolghinimda, men baliliqni tashlidim.
12 Chünki biz hazir bir tutuq dérizidin müjmel halda körimiz, lékin shu chaghda yüzmuyüz körimiz: Hazir men qismen tonuymen, shu chaghda men Xuda méni tonup kéliwatqandek tonuymen.
13 Hazir ishench, ümid, méhir-muhebbettin ibaret bu üch nerse turuptu; bulardin eng üstün turidighini méhir-muhebbettur.