1 Асаф язған күй: —
2 Улар қуллириңниң җәсәтлирини асмандики учар-қанатларға йәм қилип,
3 Улар хәлқиңниң қанлирини Йерусалим әтрапида судәк аққузди,
4 Хошнилиримиз алдида рәсваға қалдуқ,
5 Қачанғичә, и Пәрвәрдигар?
6 Қәһриңни Сени тонумиған әлләр үстигә,
7 Чүнки улар Яқупни ялмап,
8 Ата-бовилиримизниң қәбиһликлирини бизгә һесаплимиғайсән;
9 Өз намиңниң шөһрити үчүн бизгә ярдәм қилғайсән, и ниҗатлиғимизниң Худаси,
10 Ят әлләр немишкә: «Уларниң Худаси қәйәрдә?» дәп мазақ қилишиду?
11 Әсирләрниң аһ-зарлири алдиңға кәлгәй;
12 И Рәб, ят хошнилиримизниң Саңа қилған зор һақаритини йәттә һәссә қошуп өзлиригә,
13 B, Сениң хәлқиң — Өзүң баққан қойлириң болған бизләр,