3 Сән ата-бовилиримизниң алдида Өз қолуң билән ят әлләрни қоғливетип,
4 Бәрһәқ, бовилиримиз зиминни өз қиличи билән алғини йоқ,
5 Сән Өзүң мениң падишасимдурсән, и Худа,
6 Сән арқилиқ биз рәқиплиримизни һайдиветимиз;
7 Чүнки өз оқяйимға таянмаймән,
8 Чүнки Сән бизни рәқиплиримиздин қутқуздуң,
9 Худани күн бойи иптихарлинип махтаймиз;
10 Бирақ Сән һазир бизни ташлаветип аһанәткә қалдурдуң;
11 Сән рәқиплиримиз алдида бизни чекиндүрдүң;
12 Союшқа тапшурулған қойлардәк, бизни уларға тапшурдуң,
13 Сән Өз хәлқиңни бекарға сетивәттиң,
14 Сән бизни хошна әлләрниң мәсқирисигә қалдурғансән;
15 Сән бизни әлләр арисида сөз-чөчәккә қойдуңсән,
18 Мана буларниң һәммиси бешимизға чүшти;
19 Қәлбимиз һеч янмиди, Саңа садақәтсизлик қилмидуқ,
20 Бирақ Сән бизни чилбөриләр маканида әздиң,
21 Әгәр биз Худайимизниң намини унтуған болсақ,
22 Худа Сән чоқум буни сүрүштә қилмас едиңму,
23 Бирақ Сән түпәйли биз күн бойи қирилмақтимиз;
24 Ойған, и Рәб! Немишкә ухлап ятисән?
25 Немишкә йүзүңни биздин йошурисән?
26 Қариғина, җенимиз тупрақта беғирлап жүриду;
27 Орнуңдин туруп бизгә ярдәмдә болғайсән!