1 Давут язған «Масқил»: —
2 Пәрвәрдигар рәзилликлири билән һесаплашмайдиған,
3 Мән гунайимни иқрар қилмай, сүкүттә турувалған едим,
4 Чүнки мени басқан қолуң маңа кечә-күндүз еғир болди;
5 Әнди гунайимни Сениң алдиңда етирап қилдим,
6 Шуңа Сени тапалайдиған пәйттә,
7 Сән мениң далда җайимдурсән;
8 — «Мән сән меңишқа тегишлик йолда сени йетәкләймән һәм тәрбийләймән;
9 Әқли йоқ болған ат яки ешәктәк болма;
10 Рәзилләргә чүшүдиған қайғу-һәсрәтләр көптур,
11 И һәққанийлар, Пәрвәрдигар билән шатлинип хурсән болуңлар;