1 Нәғмичиләрниң бешиға тапшурулуп оқулсун дәп, Давут язған күй: —
2 Өзүң олтарғинимни, турғинимниму билисән;
3 Басқан қәдәмлиримни, ятқанлиримни өткәмәңдин өткүздуң;
4 Бәрһәқ, тилимға бир сөз келә-кәлмәстинла, и Пәрвәрдигар,
5 Сән мени алди-кәйнимдин орап турисән,
6 Бундақ билим маңа шунчилик тилсимат билиниду!
7 Роһуңдин нери болушқа нәләргиму баралайттим?
8 Асманларға чиқсам, мана Сән әшу йәрдә;
9 Сәһәрниң қанатлирини елип учуп,
10 Һәтта әшу җайда қолуң мени йетәкләйду,
11 Мән: «Қараңғулуқ мени япса,
12 Қараңғулуқму Сәндин йошуруналмайду,
13 Бәрһәк, Сән мениң ичлиримни ясиғансән;
14 Мән Сени мәдһийиләймән,
15 Мән йошурун җайда ясалғинимда,
16 Әзалирим техи апиридә болмиған күнләрдә,
17 Аһ Тәңрим, ойлириң маңа нәқәдәр қиммәтликтур!
18 Уларни санай десәм, улар деңиздики қумлардинму көптур;
19 Аһ, Сән рәзилләрни өлтүрүвәтсәң едиң, и Худа!
20 Чүнки улар Сениң тоғрилиқ һейлилик билән сөзләйду;
21 Саңа өчмән болғанларға, и Пәрвәрдигар, мәнму өчқу?
22 Уларға чиш-тирниқимғичә өчтурмән;
23 Мени күзитип тәкшүргәйсән, и Тәңрим!
24 Мәндә Өзүңгә азар бәргидәк йолниң бар-йоқлуғини көргәйсән;