1 Амонниң оғли Йосия Йәһудаға падиша болған вақитларда, Һәзәкияниң чәвриси, Амарияниң әвриси, Гәдалияниң нәвриси, Кушиниң оғли Зәфанияға йәткән Пәрвәрдигарниң сөзи: —
2 Мән йәр йүзидин һәммини қурутуветимән, — дәйду Пәрвәрдигар;
3 — Инсан һәм һайванни қурутуветимән,
4 — Шуниң билән Мән Йәһуда үстигә,
5 Шундақла өгүздә туруп асмандики җисимларға баш уридиғанларни,
6 Пәрвәрдигардин тәзгәнләрни,
7 Рәб Пәрвәрдигарниң һозури алдида сүкүт қилиңлар;
8 Пәрвәрдигарниң қурбанлиғиниң күнидә шундақ болидуки,
9 Шу күни Мән босуғидин дәссимәй атлайдиғанларни,
10 Шу күнидә, — дәйду Пәрвәрдигар,
11 «Һөкирәңлар, и «Ойманлиқ мәһәллиси»дикиләр;
12 — Вә шу чағда шундақ болидуки,
13 Әнди байлиқлири олҗа,
14 Пәрвәрдигарниң улуқ күни йеқиндур;
15 Шу күни қәһр елип келидиған бир күн,
16 Истиһкамлашқан шәһәрләргә, сепилниң егиз потәйлиригә һуҗум қилидиған,
17 Мән адәмләр үстигә күлпәтләрни чүшүримән, —
18 Пәрвәрдигарниң қәһри чүшкән күнидә алтун-күмүчлири уларни қутқузалмайду;