1 Мән Өз хәлқимниң асаритини бузуп ташлап, азатлиққа ериштүрәй дегәндә,
2 Улар көңлидә Мениң уларниң барлиқ рәзилликлирини есимдә тутқанлиғимни ойлимайду;
3 Улар падишани рәзилликлири билән,
4 Уларниң һәммиси зинахорлар;
5 Падишасимиз тәбрикләнгән күнидә, әмирләр шарапниң кәйпи билән өзлирини зәипләштүрди;
6 Чүнки улар көңлини тонурдәк қизитип сүйқәст пүкүп қойған еди;
7 Уларниң һәммиси тонурдәк қизиқтур, улар өз сорақчилирини йәп кетиду;
8 Әфраим ят қовмлар билән арилишип кәтти;
9 Ят адәмләр униң күчини йәп кәтти, бирақ у һеч сәзмәйду;
10 Шуниң билән Исраилниң тәкәббурлуғи өзигә қарши гува бериду;
11 Әфраим һеч әқли йоқ надан бир пахтәктәк;
12 Улар барғанда, уларниң үстигә торумни ташлаймән;
13 Уларға вай! Чүнки улар Мәндин жирақлишип тенип кәтти!
14 Улар орнида йетип налә қилғанда,
15 Бәрһәқ, Мән әсли уларни тәрбийилигәнмән,
16 Улар бурулди — бирақ бурулуши Һәммидин Алий Болғучиға қайтиш үчүн әмәс;