3 Болмиса, Мән уни қип-ялаңач қилип қойимән, туғулған күнидикидәк анидин туғма қилип қойимән;
4 Униң балилириға рәһим қилмаймән,
5 Чүнки уларниң аниси паһишилик қилған,
6 — Шуңа мана, Мән йолуңни тикән-җиғанлиқлар билән читлап қоршивалимән,
7 Шуниң билән у ашнилирини қоғлайду, бирақ уларға йетишәлмәйду;
8 — У зираәтләрни, йеңи шарап вә зәйтун мейини тәминлигүчиниң Мән екәнлигимни,
9 Шуңа Мән қайтип келимән, униңдики зираәтлиримни өз вақтида,
10 Һазир Мән униң номуссизлиғини ашнилириниң көз алдида ашкарилаймән,
11 Шундақ қилип униң тамашәлириға хатимә беримән;
12 Вә Мән униң үзүм таллирини вә әнҗир дәрәқлирини вәйран қилимән;
13 Мән униң бешиға «Баал»ларниң күнлирини чүшүримән;
14 Шуңа мана, Мән униң көңлини алимән,
15 Шундақ қилип Мән униңға шу йәрдә үзүмзарлирини қайтуримән,
16 Вә шу күни әмәлгә ашурулидуки, — дәйду Пәрвәрдигар —«Сән Мени «ерим» дәп чақирисән,
17 Чүнки Мән «Баал»ларниң намлирини сениң ағзиңдин елип ташлаймән,
18 Шуниң билән Мән улар үчүн даладики һайванлар, асмандики учар-қанатлар вә йәр йүзидики өмилигүчиләр билән әһдә түзимән; Мән оқя, қилич вә җәңни сундуруп зиминдин елип ташлаймән; хәлқимни аман-есән ятқузимән.
19 Шундақ қилип Мән сени әбәдил-әбәт Өзүмгә бағлаймән; һәққанийлиқта, меһир-муһәббәттә, рәһим-шәпқәтләрдә сени Өзүмгә бағлаймән;
20 Садақәтликтә сени Өзүмгә бағлаймән, шуниң билән сән Пәрвәрдигарни билип йетисән.
21 Вә шу күнидә әмәлгә ашурулидуки, «Мән аңлаймән» — дәйду Пәрвәрдигар, — «Мән асманларниң тәливини аңлаймән, булар йәр-зиминниң тәливини аңлайду;
22 Йәр-зимин зираәтләрниң, йеңи шарап вә зәйтун мейиниң тәливини аңлайду; вә булар «Йизрәәл»ниң тәливини аңлайду!
23 Вә Мән Өзүм үчүн уни зиминда териймән; Мән «Ло-руһамаһ»ға рәһим қилимән; Мән «Ло-амми»ға: «Мениң хәлқим!» дәймән; вә улар Мени: «Мениң Худайим!» — дәйду.