1 «Пәрвәрдигар мундақ дәйду: —
2 Буларниң һәммисини Мениң қолум яратқан, улар шундақ болғачқила барлиққа кәлгән әмәсмиди? — дәйду Пәрвәрдигар, —
3 Кала сойған киши адәмниму өлтүриду,
4 Шуңа Мәнму уларниң күлпәтлирини таллаймән;
5 «И Пәрвәрдигарниң сөзи алдида қорқуп титрәйдиғанлар,
6 Аңлаңлар! — шәһәрдин кәлгән чуқан-сүрәнләр!
7 — Толғиғи тутмайла у бошиниду;
8 Кимниң мошундақ иш тоғрилиқ хәвири барду?
9 Бирисини бошиниш һалитигә кәлтүргән болсам, Мән балини чиқарғузмай қаламтим? — дәйду Пәрвәрдигар,
10 Йерусалим билән биллә шат-хурамлиқта болуңлар;
11 Чүнки силәр униң тәсәлли беридиған әмчәклиридин емип қанаәтлинисиләр;
12 Чүнки Пәрвәрдигар мундақ дәйду: —
13 Худди ана балисиға тәсәлли бәргәндәк,
14 Силәр буларни көргәндә көңлүңлар шатлиниду,
15 Чүнки ғәзивини қәһр билән,
16 Чүнки от билән һәм қилич билән Пәрвәрдигар барлиқ әт егилирини сорақ қилип җазалайду;
17 «Бағчилар»ға кириш үчүн пакизлинип,
18 Чүнки уларниң қилғанлири һәм ойлиғанлири Мениң алдимдидур;
19 Вә Мән уларниң арисида бир карамәт бәлгүни тикләймән;
20 Шуниң билән Исраиллар ашлиқ һәдийәсини пакиз қачиларға қоюп Пәрвәрдигарниң өйигә елип кәлгәндәк,
21 Һәм Мән улардин бәзилирини каһинлар һәм Лавийлар болушқа таллаймән — дәйду Пәрвәрдигар.
22 Чүнки Мән яритидиған йеңи асманлар һәм йеңи зимин Өзүмниң алдида дайим турғандәк,
23 Һәм шундақ болидуки, йеңи айму йеңи айда,
24 — Шуниң билән улар сиртқа чиқип,