1 Һәққаний адәм аләмдин өтиду,
2 У болса арам-хатирҗәмлик ичигә кириду;
3 Бирақ сәнләр, и җадугәр аялниң балилири,
4 Силәр кимни мазақ қиливатисиләр?
5 Һәр бир чоң дәрәқ астида,
6 Ериқтики силиқланған ташлар арисида сениң несивәң бардур;
7 Сән жуқури, егиз бир тағ үстидә орун-көрпә селип қойдуң,
8 Ишикләрниң кәйнигә вә кәйни кешәклиригә «әсләтмилириң»ни бекитип қойдуң,
9 Сән зәйтун мейи һәдийисини елип,
10 Сән бесип маңған барлиқ йоллириңда чарчиғиниң билән,
11 Сән зади кимдин жүрәкзадә болуп, қорқуп жүрисән,
12 Сениң «һәққанийлиғиң»ни һәм «төһпилириң»ни баян қилимән: —
13 Чирқириғанлириңда сән жиғип топлиған бутлар келип сени қутқузсун!
14 Шу чағда: — «Йолни көтириңлар, көтириңлар, уни тәйярлаңлар,
15 Чүнки нами «Муқәддәс» Болғучи,
16 Чүнки Мән һәргиз мәңгүгә әрз қилип әйиплимәймән,
17 Униң өз нәпсанийәтлик қәбиһлигидә Мән униңдин ғәзәплинип, уни урғанмән;
20 Бирақ рәзилләр болса тиничилинишни һеч билмәйдиған,
21 Рәзилләргә, — дәйду Худайим — һеч арам-хатирҗәмлик болмас.