1 — Ярдәм издәп Мисирға барғанларниң һалиға вай!
2 Бирақ Уму данадур!
3 Мисирлиқлар Тәңри әмәс, адәмләр халас;
4 Чүнки Пәрвәрдигар маңа мундақ дегән: —
5 Үстидә пәрваз қилидиған қушлардәк самави қошунларниң Сәрдари болған Пәрвәрдигар Өз қанити астиға Йерусалимни алиду;
6 Силәр дәһшәтлик асийлиқ қилған Егәңларниң йениға товва қилип қайтиңлар,
7 Чүнки шу күнидә инсанлар һәр бири өзи үчүн өз қоли билән ясиған күмүч бутларни вә алтун бутларни: — «Гунадур!» дәп ташливетиду».
8 «Шу чағда Асурийә қилич билән жиқилиду,
9 Вәһимидин униң «һул теши» йоқайду;