1 Чүнки, қара! Самави қошунларниң Сәрдари болған Рәб Пәрвәрдигар,
2 Палван вә ләшкәр,
3 Әллик беши, мөтивәр вә мәслиһәтчи,
4 — «Уларниң орниға яшларни әмәлдар қилимән,
5 Пухралар бир-бирини езиду,
8 Чүнки Йерусалим путлишиду-чүшкүнлишиду,
9 Уларниң чирайи өзлиригә қарши гувалиқ бериду;
10 Һәққанийларға ейтқинки,
11 Рәзилләргә вай! Бешиға яманлиқ чүшиду,
12 Мениң хәлқимдә болса, балилар уларни хар қилиду,
13 Пәрвәрдигар Өз дәвасини сорашқа орун алиду,
14 Пәрвәрдигар Өз хәлқиниң ақсақаллири вә әмирлири билән дәвалишип, уларға: — Үзүмзарни йәп түгәткәнләр силәр өзүңлар,
15 — Силәрниң хәлқимни ашундақ езип,
16 Пәрвәрдигар йәнә мундақ деди: —
17 Шуңа Рәб Зион қиз-аяллириниң баш чоққилирини таз қилиду,
18 Әшу күни Рәб уларни гөзәллигидин мәһрум қилиду;
19 Һалқилирини, биләйүзүклирини, чүмпәрдә-чачванлирини,
20 Үзүклирини, бурун һалқилирини,
21 Һейтлиқ тонлирини, йопуқлирини, пүркәнҗилирини, һәмянлирини,
22 Әйнәклирини, аппақ ич көйнәклирини, сәллилирини вә тор пәрдилириниң һәммисини елип ташлайду.
23 Әнди шундақ болидуки,
24 Сениң жигитлириң қиличлинип,
25 Зионниң қовуқлири зар көтирип матәм тутиду;