1 Пәрвәрдигар, Сән мениң Худайим;
2 Чүнки Сән шәһәрни харабилик,
3 Шуңа һелиқи күчлүк хәлиқ Сени улуқлайду,
6 Вә мошу тағда самави қошунларниң Сәрдари болған Пәрвәрдигар барлиқ қовмлар үчүн зияпәт қилиду —
7 Вә У мошу тағда һәммә қовмларни япидиған чүмпәрдини,
8 У өлүмни мәңгүгә жутуп йоқитиду!
9 Вә шу күнидә дейилидуки: —
10 Чүнки мошу таққа Пәрвәрдигарниң қоли қонуп туриду;
11 Моаб әшу тезәклик азгалдин үзүп чиқиш үчүн қолини кериду,
12 У сепиллириңниң егиз мудапиәлик қорғанлирини ғулитип,