1 Уззия, Йотам, Аһаз вә Һәзәкиялар Йәһудаға падиша болған вақитларда, Йерусалим вә Йәһуда тоғрисида, Амозниң оғли Йәшая көргән ғайипанә вәһий-аламәтләр: —
2 «И асманлар, аңлаңлар!
3 Кала болса егисини тонуйду,
4 Аһ, гунакар «ят әл»,
5 Немишкә йәнә думбаланғуңлар келиду?
6 Бешиңлардин айиғиңларғичә сақ йериңлар қалмиди,
7 Вәтиниңлар чөлләшти;
8 Әнди үзүмзарға селинған чәллидәк,
9 Самави қошунларниң Сәрдари болған Пәрвәрдигар бизгә азғинә «қалдиси»ни қалдурмиған болса,
10 И Содомниң һөкүмранлири, Пәрвәрдигарниң сөзини аңлап қоюңлар,
11 Силәр зади немә дәп Маңа атап нурғунлиған қурбанлиқларни сунисиләр?» — дәйду Пәрвәрдигар.
12 Силәр Мениң алдимға кирип кәлгиниңларда,
13 Беһудә «ашлиқ һәдийәси»лирини елип келишни болди қилиңлар,
14 «Йеңи ай» һейтиңлардин, бекитилгән һейт-байримиңлардин қәлбим нәпрәтлиниду;
15 Қолуңларни көтирип дуаға яйғиниңларда,
16 Өзүңларни жуюп, паклиниңлар;
17 Яхшилиқ қилишни үгиниңлар;
18 Әнди келиңлар, биз муназирә қилишайли, дәйду Пәрвәрдигар,
19 Әгәр итаәтмән болуп, аңлисаңлар,
20 Бирақ рәт қилип йүз өрисәңлар,
21 Садиқ шәһәр қандақму паһишә болуп қалди!?
22 Күмүчүң болса дашқалға айлинип қалди,
23 Әмирлириң асийлиқ қилғучилар,
24 Шуңа — дәйду самави қошунларниң Сәрдари болған Рәб Пәрвәрдигар —
25 Қолумни үстүңгә тәккүзүп,
26 Һөкүмран-сорақчилириңларни авалқидәк,
27 Әнди Зион адиллиқ билән,
28 Бирақ асийлар вә гунакарлар бирдәк уҗуқтурулиду,
29 Шу чағда силәр тәшна болған дуб дәрәқлиридин номус қилисиләр,
30 Чүнки өзүңлар худди йопурмақлири қуруп кәткән дуб дәриғидәк,
31 Шу күни күчи барлар отқа шам пилиги,