1 Пәрвәрдигарниң сөзи маңа келип мундақ дегәндә: —
2 И инсан оғли, Турниң шаһзадисигә мундақ дегин: — Рәб Пәрвәрдигар мундақ дәйду: —
3 Мана, сән Даниялдин данасән;
4 Даналиғиң вә әқлиң билән сән байлиқларға егә болдуң,
5 Тиҗарәттә болған зор даналиғиң билән байлиқлириңни авуттуң;
6 Шуңа Рәб Пәрвәрдигар мундақ дәйду: —
7 Әнди мана, Мән ят адәмләр,
8 Улар сени һаңға чүшүриду;
9 Әнди сени өлтүргүчиниң алдида: «Мән Худа» — дәмсән?
10 Сән ят адәмләрниң қолида хәтнә қилинмиғанларға лайиқ болған өлүм билән өлисән;
11 Пәрвәрдигарниң сөзи маңа келип мундақ дегәндә: —
12 И инсан оғли, Турниң падишаси тоғрилиқ авазиңни көтирип бу мәрсийәни ағзиңға елип униңға мундақ дегин: —
13 Сән Ерәм бағчиси, йәни Худаниң бағчисида болғансән;
14 Сән болсаң мәсиһләнгән муһапизәтчи керуб едиңсән,
15 Сән яритилған күндин бери, сәндә қәбиһлик пәйда болғичә, йоллириңда мукәммәл болуп кәлгән едиң. ◼ 28:15 \+bd «Сән яритилған күндин бери, сәндә қәбиһлик пәйда болғичә, йоллириңда мукәммәл болуп кәлгән едиң»\+bd* — оқурмәнләр бәлким һазир көридуки, Әзакиял пәйғәмбәр Тур падишасиға әмәс, бәлким униң кәйнидә турған роһий күчкә сөз қиливатиду. Алдидики 1-10-айәтләр «Турниң шаһшзадиси» тоғрилиқ еди; һазир тема «Турниң падишаси»ға өзгәтилиду. Биздә һеч гуман йоқки, у Шәйтанға гәп қиливатиду. Мошу йәрдә Шәйтан тоғрилиқ бир нәччә муһим хәвәрләр бар: —
16 Қилған содилириңниң көп болғанлиғидин сән зорлуқ-зумбулуқ билән толуп, гуна садир қилған;
17 Сениң көңлүң гөзәллигиң билән тәкәббурлишип кәтти;
18 Сениң қәбиһликлириңниң көплүги түпәйлидин,
19 Сени тонуғанларниң һәммиси саңа қарап сарасимидә қалиду;
20 Пәрвәрдигарниң сөзи маңа келип мундақ дегәндә: —
21 И инсан оғли, йүзүңни Зидонға қаритип уни әйипләп бешарәт берип мундақ дегин: —
22 Рәб Пәрвәрдигар мундақ дәйду: —
23 Мән уларға вабани әвитип, рәстә-кочилирида қан аққузимән;
24 Улар йәнә Исраил җәмәтини көзгә илмиған әтрапидикиләр арисида,
25 Рәб Пәрвәрдигар мундақ дәйду: «Мән улар тарқитилған әлләр арисидин Исраил җәмәтини қайтидин жиққинимда, уларда әлләрниң көз алдида Өзүмниң пак-муқәддәс екәнлигимни көрсәткинимдә, әнди улар Мән Өз қулум болған Яқупқа тәқдим қилған, өзиниң зиминида олтириду;
26 улар униңда теч-аманлиқ ичидә яшап, өйләрни селип үзүмзарларни тикиду; Мән уларни көзгә илмайдиған әтрапидикиләрниң һәммисиниң үстигә һөкүм чиқирип җазалиқинимда, улар теч-аманлиқ ичидә туриду; шуниң билән улар Мениң Пәрвәрдигар, уларниң Худаси екәнлигимни билип йетиду».