1 «Қулақ селиңлар, әй асманлар, мән сөзләй;
2 Тәлимим болса ямғурдәк яғиду,
3 Чүнки мән Пәрвәрдигарниң намини баян қилимән;
4 У қорам таштур, Униң әмәллири мукәммәлдур;
5 Амма Өз хәлқи униңға бузуқлуқ қилди;
6 Әй ахмақ вә надан хәлиқ,
7 Өткән күнләрни есиңгә алғин,
8 Һәммидин алий болғучи әлләрниң үлүшини уларға үләштүргәндә,
9 Чүнки Пәрвәрдигарниң несивиси болса униңға хас болған хәлқидур;
10 У уни чөл бир зиминда,
11 Худди бүркүт өз чаңгисини тәвритип,
12 Пәрвәрдигарму униңға шундақ ялғуз йетәкчилик қилди;
13 У уни йәр йүзиниң егиз җайлириға миндүрди,
14 Саңа кала қаймиғи билән қой сүтини ичкүзүп,
15 Лекин Йәшурун сәмрип тәпкәк болуп қалди;
16 Улар болса ят илаһларға әгишип Униң вапасизлиққа болған һәситини қозғиди,
17 Улар Егә-Тәңриси әмәс җинларға,
18 Сән өзүңни төрәлдүргән Қорам Ташни көңлүңдин чиқардиң,
19 Пәрвәрдигар буни көрүп,
20 «Мән улардин йүзүмни йошуримән,
21 Егә-тәңриси әмәсләр билән һәситимни кәлтүрди,
22 Чүнки Мениң ғәзивимдин бир от туташти;
23 Мән уларниң үстигә балаю-апәтләрни догилаймән;
24 Улар ачарчилиқтин йегиләп кетиду,
25 Ташқирида қилич уларни мусибәткә салиду,
26 Мән: «Уларни чепиветимән,
27 Бирақ дүшмәнниң мәсқирә қилишидин қорқтум;
28 Исраил несиһәттин мәһрум болған бир әл,
29 Аһ, улар дана болсиди!
30 Әгәр уларниң Қорам Теши уларни сетивәтмигән болса,
31 Чүнки башқиларниң қорам теши болса бизниң Қорам Тешимиздәк әмәстур.
32 Чүнки уларниң үзүм тели Содомниң үзүм телидин,
33 Шараби болса әҗдиһаларниң зәһиридур,
34 Пәрвәрдигар: «Буларниң һәммиси Мениңкидә сақлақлиқ әмәсму?
35 Интиқам Мениңкидур,
36 Чүнки Пәрвәрдигар уларниң күчи түгәп кәткәнлигини, уларниң азийип, һәтта аҗиз яки мәйипләрниңму қалмиғинини көргәндә,
37 У вақитта У мундақ дәйду: «Қени, уларниң илаһлири?
38 Уларниң өткүзгән қурбанлиқлириниң йеғини йегән,
39 Әнди Мән Өзүм, пәқәт Мәнла «Шу»дурмән,
40 Чүнки Мән қолумни асманларға көтирип: —
41 Чақнап туридиған қиличимни иштик қилимән,
42 Мән я оқлиримни қан ичкүзүп мәс қилимән,
43 «Әй әлләр, Униң хәлқи билән биллә шатлиниңлар,
44 Әнди Муса билән Нунниң оғли Йәшуа келип бу ғәзәлниң барлиқ сөзлирини хәлиқниң алдида оқуп бәрди.
45 Андин Муса бу һәммә сөзләрни барлиқ Исраил алдида ахирлаштуруп
46 уларға сөз қилип: «Мән бүгүн оттураңларда силәрни агаһландуруп гувалиқ бәргән бу барлиқ сөзләргә көңүл бөлүңлар; силәр буларни балилириңларға тапилап: «Бу қанунниң һәммә сөзлиригә әмәл қилишқа көңүл қоюңлар» дәп буйрушуңлар керәк.
47 Чүнки бу сөз силәргә мунасивәтсиз, қуруқ сөз әмәс, бәлки силәрниң һаятиңлардур! Силәр у зиминни егиләшкә Иордан дәриясидин өтисиләр; өткәндин кейин у зиминда бу сөз арқилиқ узун өмүр көрисиләр» — деди.
48 Йәнә шу күни Пәрвәрдигар Мусаға сөз қилип мундақ деди: —
49 Сән ушбу Абарим теғиға, йәни Йерихониң уттуридики, Моабниң зиминидики Небо теғиға чиққин вә шу йәрдә Мән Исраилларға өз тәвәлиги болуш үчүн беридиған Қанаан зиминини көргин.
50 Андин акаң Һарун Һор теғида өлүп өз хәлиқлиригә қошулғандәк, сәнму чиқидиған шу тағда өлүп хәлиқлириңгә қошулғин;
51 чүнки силәр Зин чөлидики Мәрибаһ-Қадәшниң сулириниң йениға барғанда, иккиңлар Исраилларниң арисида Маңа вапасизлиқ көрситип, Исраилларниң арисида Мени «муқәддәс» дәп һөрмәтлимидиңлар.
52 Шуңа сән Исраилларға беридиған шу зиминни удулуңда көрисән, лекин униңға кирәлмәйсән.