1 У ишлардин кейин мән чоң һоқуқлуқ йәнә бир пәриштиниң асмандин чүшүватқанлиғини көрдүм. Йәр йүзи униң җулалилиғидин йоруп кәтти.
2 Пәриштә жуқури аваз билән мундақ вақириди: —
3 Чүнки барлиқ әлләр униң зина-бузуқлуғиниң сәвдалиқ шарабидин ичишти;
4 Асмандин йәнә бир авазни аңлидим: —
5 Чүнки униң гуналири пәләккә йәткидәк догилинип кәткән,
6 У башқиларға яндурғинидәк униң қилғинини өзигә яндуруңлар;
7 У өзини қанчилик улуқлиған болса,
8 Бу вәҗидин бир күн ичидила униңға чүшидиған балаю-апәтләр,
9 Униң билән бузуқлуқ қилған вә униң билән әйш-ишрәттә яшиған йәр йүзидики падишалар уни өртигән отниң ис-түтәклирини көргәндә, униң һалиға қарап жиға-зерә көтиришиду.
10 Улар униң тартиватқан азавидин қорқуп, жирақта туруп дәйдуки:
11 Йәр йүзидики содигәрләрму униң үстидә жиға-зерә қилишиду. Чүнки әнди уларниң кемидики жүк-маллирини,
12 йәни алтун-күмүч, қиммәтлик яқутлар, үнчә-мәрвайит, нәпис либас рәхт, сөсүн рәхт, жипәк, тоқ қизил рәңлик гәзмал, һәр хил хушбуй турунҗ яғачлар, пил чиши буюмлири, әң есил яғач, туч, төмүр вә мәрмәрләрдин ишләнгән хилму-хил буюмлар,
13 шуниңдәк қовзақдарчин, тетитқулар, хушбуй, мурмәкки, мәстики, шарап, зәйтун мейи, ақ ун, буғдай, кала, қой, ат, һарву вә инсанларниң тәнлири вә җанлири дегән маллирини сетивалидиған киши йоқтур.
14 И Бабил, җениң мәстанә болған есил мевиләр сәндин кәтти,
15 Бу малларни сетип бейиған содигәрләр болса шәһәрниң тартиватқан азавидин қорқуп, жирақта туруп униң үстидә жиға-зерә қилишип дейишидуки: —
16 «Вай исит, вай исит, и катта шәһәр!
17 Бир саат ичидила шунчә катта байлиқлар вәйран болди!»
18 Уни өртигән отниң ис-түтәклирини көрүп:
19 Улар башлириға топа чечип, пәряд көтиришүп, жиға-зерә қилишип:
20 — «Униң бешиға кәлгәнләрдин шатлиниңлар,
21 Андин, күчлүк бир пәриштә түгмән тешиға охшаш йоған бир ташни көтирип, деңизға ташлап мундақ деди: —
22 Чилтарчиларниң, сазчиларниң,
23 Һәтта чирақниң йоруғи сениңдә қайтидин һәргиз йорумайду,
24 Пәйғәмбәрләрниң, муқәддәс бәндиләрниң төкүлгән қанлири,