1 ลูกเอ๋ย จงใส่ใจในสติปัญญาของเรา
2 เพื่อเจ้าจะได้รักษาปฏิภาณไว้
3 ด้วยว่าน้ำผึ้งหยดจากริมฝีปากของหญิงที่ล่วงประเวณี
4 แต่ผลสุดท้าย นางก็ขมเยี่ยงพันธุ์ไม้ขม
5 เท้าของนางย่างลงสู่ความตาย
6 นางไม่นึกถึงทางแห่งชีวิต
7 มาบัดนี้ ลูกๆ เอ๋ย เจ้าจงฟังเรา
8 จงอยู่เสียให้ห่างจากนาง
9 เพราะเกรงว่าเจ้าจะเสียพลังวัยหนุ่มของเจ้าแก่ผู้อื่น
10 เกรงว่าบรรดาคนแปลกหน้าจะชิงความมั่งมีของเจ้าไป
11 และเจ้าจะต้องคร่ำครวญในบั้นปลายชีวิตของเจ้า
12 และเจ้าจะพูดว่า “ข้าเคยเกลียดระเบียบวินัยมามากแค่ไหน
13 ข้าไม่ฟังเสียงของเหล่าครูอาจารย์
14 ข้าเกือบจะถูกทำลายเป็นผุยผง
15 จงดื่มน้ำจากโถของเจ้าเอง
16 สมควรหรือที่บ่อน้ำพุของเจ้าจะกระเซ็นออกไปภายนอก
17 ให้นางเป็นของเจ้า ของเจ้าเท่านั้น
18 จงให้น้ำพุของเจ้าได้รับพระพร
19 ดังเช่นกวางตัวเมียอันเป็นที่รักและสง่างาม
20 ลูกเอ๋ย ทำไมเจ้าจึงจะดื่มด่ำกับหญิงที่ล่วงประเวณี
21 เพราะวิถีทางของผู้ชายอยู่ในสายตาของพระผู้เป็นเจ้า
22 คนชั่วร้ายจะถูกจับได้ก็ด้วยบาปของเขาเอง
23 เขาจะตายเพราะขาดระเบียบวินัย