1 คนที่ถูกตักเตือนหลายครั้ง แล้วยังหัวรั้น
2 เมื่อจำนวนผู้มีความชอบธรรมทวีขึ้น ผู้คนก็ยินดี
3 ผู้รักสติปัญญาย่อมทำให้บิดามีความยินดี
4 กษัตริย์ให้ความมั่นคงกับแผ่นดินได้หากมีความยุติธรรม
5 ผู้ใดก็ตามที่ปากหวานต่อเพื่อนบ้านของตน
6 คนชั่วติดกับดักด้วยบาปของเขาเอง
7 ผู้มีความชอบธรรมรู้จักสิทธิของผู้ยากไร้
8 คนเยาะเย้ยก่อให้เกิดโกลาหลในเมืองได้
9 เวลาผู้มีสติปัญญามีเรื่องโต้เถียงกับคนโง่
10 พวกคนกระหายเลือดเกลียดชังผู้ถือสัจจะ
11 คนโง่แสดงความฉุนเฉียวเสมอ
12 ถ้าผู้อยู่ในระดับปกครองสนใจฟังความเท็จ
13 ผู้ยากไร้กับผู้บีบบังคับมีสิ่งที่เหมือนๆ กันคือ
14 หากว่ากษัตริย์ตัดสินผู้ยากไร้ด้วยความยุติธรรม
15 ไม้เรียวและคำตักเตือนทำให้คนมีสติปัญญา
16 เมื่อใดคนชั่วร้ายเพิ่มมากขึ้น การกระทำผิดก็เพิ่มตาม
17 จงฝึกลูกของเจ้าให้มีวินัย แล้วเขาจะไม่ทำให้เจ้าต้องกังวล
18 ถ้าปราศจากการเผยคำกล่าวของพระเจ้า ประชาชนก็ปฏิบัติตามใจชอบ
19 ด้วยคำพูดเพียงอย่างเดียว ไม่อาจทำให้ผู้รับใช้มีวินัยได้
20 เจ้าเห็นคนปากไวไหม
21 ผู้ใดเลี้ยงคนรับใช้ที่ยังอยู่ในวัยเด็กโดยปรนเปรอจนเกินขนาด
22 คนช่างโกรธก่อให้เกิดการทะเลาะวิวาท
23 ความเย่อหยิ่งทำให้คนตกต่ำลง
24 คนทำงานร่วมกับโจรเกลียดชังตนเอง
25 การกลัวมนุษย์เป็นเสมือนบ่วงแร้ว
26 มีหลายคนที่พยายามทำให้ผู้อยู่ในระดับปกครองพึงพอใจ
27 คนไม่มีความยุติธรรมเป็นที่น่ารังเกียจต่อผู้มีความชอบธรรม