1 ผู้ที่แยกตัวออกไปอยู่ตามลำพังคือคนที่ทำตามใจของตนเอง
2 คนโง่ไม่ชื่นชมกับการหยั่งรู้
3 เวลาใดที่คนชั่วร้ายปรากฏตัว สิ่งที่ตามมาคือการต่อต้าน
4 คำพูดจากปากคนเป็นเสมือนห้วงน้ำลึก
5 การเข้าข้างคนชั่วร้าย
6 ริมฝีปากของคนโง่ก่อให้เกิดการทะเลาะวิวาท
7 ปากของคนโง่เป็นความเสียหายของเขาเอง
8 คำพูดของคนซุบซิบนินทาเป็นเช่นอาหารโอชา
9 คนเกียจคร้านนั้นเป็นคนประเภทเดียวกันกับคนที่
10 พระนามของพระผู้เป็นเจ้าเป็นเสมือนป้อมปราการอันมั่นคง
11 ความมั่งมีของคนรวยเป็นเสมือนเมืองที่มีการคุ้มกันอย่างแข็งแกร่ง
12 ความหยิ่งยโสในใจของคนเกิดขึ้นก่อน แล้วความพินาศก็จะตามมา
13 ผู้ที่ตอบก่อนฟังนั้น
14 วิญญาณของคนสามารถทนต่อร่างกายที่เจ็บป่วยได้
15 ใจของผู้หยั่งรู้ใคร่จะได้ความรู้
16 ของกำนัลของมนุษย์เปิดโอกาส
17 ดูเหมือนว่า คนแรกที่เบิกคดีก่อนเป็นฝ่ายที่ถูกต้อง
18 การจับฉลากช่วยให้การทะเลาะวิวาทสิ้นสุดลง
19 การเจรจากับพี่น้องที่ถูกลบหลู่จะยากยิ่งกว่าการเจรจากับเมืองที่มีการคุ้มกันอย่างแข็งแกร่ง
20 ท้องคนจะอิ่มหนำได้ก็เพราะผลที่มาจากปากของเขา
21 ความตายและชีวิตอยู่ในบังคับของลิ้น
22 คนที่หาภรรยาได้นับว่าได้สิ่งที่ดี
23 คนยากไร้ใช้คำวิงวอน
24 คนที่มีเพื่อนมากอาจจะเสียหายอย่างย่อยยับได้