1 เป็นปกติที่มนุษย์จะคิดเตรียมแผนการต่างๆ
2 ทุกวิถีทางของคนมักบริสุทธิ์ในสายตาของตนเอง
3 จงมอบสิ่งที่เจ้ากระทำให้แก่พระผู้เป็นเจ้า
4 พระผู้เป็นเจ้าได้สร้างทุกสิ่งขึ้นโดยมีจุดประสงค์
5 ทุกคนที่มีใจหยิ่งยโสเป็นที่น่ารังเกียจต่อพระผู้เป็นเจ้า
6 เป็นเพราะความรักอันมั่นคงและความสัตย์จริง บาปจึงได้รับการยกโทษ
7 เมื่อวิถีทางของผู้ใดเป็นที่พอใจของพระผู้เป็นเจ้า
8 การมีอยู่เพียงน้อยนิดแต่มีความชอบธรรมย่อมดีกว่า
9 มนุษย์จะคิดเตรียมแผนการต่างๆ ตามวิถีทางของตน
10 คำพูดของกษัตริย์เป็นไปตามอำนาจที่ได้ตัดสินใจไว้
11 เครื่องวัดน้ำหนักและตราชูที่เที่ยงตรงเป็นของพระผู้เป็นเจ้า
12 การกระทำสิ่งชั่วช้าเป็นที่น่ารังเกียจต่อบรรดากษัตริย์
13 กษัตริย์โปรดปรานคำพูดที่มีความชอบธรรม
14 ความโกรธกริ้วของกษัตริย์เป็นดั่งผู้นำสาสน์แห่งความตาย
15 ใบหน้าอิ่มเอิบของกษัตริย์หมายถึงชีวิต
16 การได้มาซึ่งสติปัญญาดีกว่าได้ทองคำ
17 วิถีชีวิตของผู้มีความชอบธรรม คือการหลีกเลี่ยงความเลว
18 สิ่งที่ตามความเย่อหยิ่งจองหองมาคือความพินาศ
19 การเจียมตัวฝ่ายวิญญาณและอยู่กับบรรดาคนยากไร้ยังจะดีกว่า
20 คนที่เอาใจใส่ต่อคำสอนจะประสบกับสิ่งดีงาม
21 ผู้มีสติปัญญาเป็นที่ตั้ง เรียกได้ว่า เป็นผู้หยั่งรู้
22 คนที่มีความเข้าใจเปรียบได้กับการมีน้ำพุแห่งชีวิต
23 ใจของผู้มีสติปัญญาแสดงผ่านทางคำพูด
24 คำพูดที่น่าฟังเป็นเสมือนรวงผึ้ง
25 มีหนทางที่ดูเหมือนว่าเป็นทางที่ถูกต้องในสายตาของตนเอง
26 ความอยากอาหารของคนทำงานเป็นตัวกระตุ้นให้เขาต้องปฏิบัติงาน
27 คนไร้ค่าจะขุดคุ้ยความเลว
28 ผู้พูดบิดเบือนจะก่อให้เกิดการทะเลาะวิวาท
29 คนที่ก้าวร้าวหลอกล่อเพื่อนบ้านของเขา
30 คนขยิบตาวางแผนกระทำสิ่งที่บิดเบือน
31 ผมหงอกบนศีรษะคือมงกุฎแห่งสง่าราศี
32 คนโกรธยากดีกว่าคนมีกำลังมาก
33 ฉลากที่จับได้ตกอยู่ในมือ