1 สุภาษิตของซาโลมอน
2 สมบัติที่ได้มาจากความชั่วร้ายไม่มีประโยชน์อันใด
3 พระผู้เป็นเจ้าจะไม่ปล่อยให้คนมีความชอบธรรมหิวโหย
4 มือของคนเกียจคร้านนำมาซึ่งความยากจน
5 คนที่เก็บสะสมในฤดูร้อนเป็นลูกที่ชาญฉลาด
6 พระพรเป็นดั่งมงกุฎบนศีรษะของผู้มีความชอบธรรม
7 ผู้มีความชอบธรรมเป็นพระพรซึ่งอยู่ในความทรงจำของเรา
8 จิตใจของผู้มีสติปัญญายอมรับคำบัญญัติ
9 คนดำเนินชีวิตด้วยสัจจะย่อมมีชีวิตที่ดำเนินไปด้วยความปลอดภัย
10 คนหลิ่วตาก่อปัญหา
11 ปากของผู้มีความชอบธรรมเป็นเสมือนน้ำพุแห่งชีวิต
12 ความเกลียดชังก่อให้เกิดการทะเลาะวิวาท
13 จะพบสติปัญญาได้ที่ริมฝีปากของผู้หยั่งรู้
14 คนมีสติปัญญาสะสมความรู้ไว้
15 ความมั่งมีของคนรวยเป็นเสมือนเมืองที่มีการคุ้มกันอย่างแข็งแกร่ง
16 ค่าแรงของผู้มีความชอบธรรมคือการได้มาซึ่งชีวิต
17 หนทางที่นำไปสู่ชีวิตเป็นของคนที่เอาใจใส่ในคำสั่งสอน
18 คนที่ปกปิดความเกลียดชังของตนเป็นคนโกหก
19 การใช้คำพูดหลายคำย่อมเปิดโอกาสให้ทำผิดได้
20 ลิ้นของผู้มีความชอบธรรมเป็นเสมือนแร่เงินอันบริสุทธิ์
21 คำพูดจากปากของผู้มีความชอบธรรมเป็นคำสอนที่ดีสำหรับคนเป็นจำนวนมาก
22 พระพรของพระผู้เป็นเจ้าทำให้คนมั่งมี
23 คนโง่เพลิดเพลินกับการกระทำที่เลวร้าย
24 สิ่งที่คนชั่วร้ายหวาดกลัวจะมาถึงตัวเขา
25 เมื่อลมพายุผ่านพ้นไป คนชั่วร้ายจะสูญหายไปหมด
26 น้ำส้มสายชูสัมผัสฟัน และควันสัมผัสตาเป็นเช่นไร
27 ความเกรงกลัวพระผู้เป็นเจ้าทำให้มีชีวิตยั่งยืนนาน
28 ความหวังของบรรดาผู้มีความชอบธรรมก่อให้เกิดความยินดี
29 หนทางของพระผู้เป็นเจ้าเป็นที่พึ่งของผู้มีสัจจะ
30 ผู้มีความชอบธรรมไม่มีวันที่จะหวั่นไหว
31 ปากของผู้มีความชอบธรรมหลั่งคำพูดซึ่งแสดงถึงสติปัญญา
32 ริมฝีปากของผู้มีความชอบธรรมย่อมรู้ว่าอะไรเป็นสิ่งที่เหมาะสม