1 จงพูดกับบรรดาพี่น้องผู้ชายดังนี้ว่า ‘พวกท่านเป็นชนชาติของเรา’ และพูดกับบรรดาพี่น้องผู้หญิงว่า ‘พวกท่านได้รับความเมตตา’
2 จงห้ามแม่ของพวกเจ้า จงห้ามนาง
3 มิฉะนั้น เราจะเปลื้องนางให้เปลือยเปล่า
4 เราจะไม่มีเมตตาต่อลูกๆ ของนาง
5 เพราะแม่ของพวกเขาแพศยา
6 ฉะนั้น เราจะขวางกั้นทางของนางด้วยขวากหนาม
7 นางจะวิ่งตามบรรดาคนรักของนางไป
8 แต่นางไม่รู้เลยว่า เราเป็นผู้ที่ให้
9 ฉะนั้น เราจะเอาธัญพืชกลับคืน
10 บัดนี้ เราจะเปิดเผยความมักมากในกามของนาง
11 และเราจะยุติการเฉลิมฉลองของนางทั้งสิ้น
12 และเราจะทำลายเถาองุ่นและต้นมะเดื่อของนางให้สิ้นซาก
13 และเราจะลงโทษนางในวันที่นาง
14 “ฉะนั้น ดูเถิด เราจะชวนนาง
15 และเราจะมอบสวนองุ่นของนางคืนให้แก่นางที่นั่น
16 และพระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนี้ “ในเวลานั้น เจ้าจะเรียกเราว่า ‘สามีของฉัน’ และเจ้าจะไม่เรียกเราว่า ‘บาอัลของฉัน’ อีกต่อไป
17 เพราะเราจะกำจัดชื่อของบาอัลไปจากปากของนาง และชื่อบาอัลจะไม่เป็นที่ระลึกถึงอีกต่อไป
18 ในวันนั้น เราจะทำพันธสัญญากับบรรดาสัตว์ในไร่นา นกในอากาศ และสิ่งที่เลื้อยคลานบนพื้นดิน และเราจะยกเลิกใช้คันธนู ดาบ และสงครามในแผ่นดินเพื่อพวกเขา และเราจะให้พวกเขาได้นอนอย่างปลอดภัย
19 และเราจะหมั้นเจ้าไว้ให้เราชั่วนิรันดร์กาล เราจะให้หมั้นเจ้าไว้ในความชอบธรรมและความเป็นธรรม ในความรักอันมั่นคงและความเมตตา
20 เราจะหมั้นเจ้าไว้ในความภักดี และเจ้าจะยอมรับรู้พระผู้เป็นเจ้า”
21 พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนี้
22 และแผ่นดินโลกจะตอบรับธัญพืช
23 และเราจะหว่านนางให้แก่เราเองในแผ่นดิน