1 ครั้นบาลาอัมเห็นว่าการที่ได้อวยพรอิสราเอลเป็นที่โปรดปรานของพระผู้เป็นเจ้า เขาไม่ได้หันไปพึ่งเวทมนตร์คาถาเหมือนครั้งอื่นๆ แต่กลับหันหน้าไปทางถิ่นทุรกันดาร
2 เมื่อบาลาอัมเงยหน้าขึ้นและเห็นอิสราเอลไปตั้งค่ายตามเผ่าของตน เขาเปี่ยมด้วยพระวิญญาณพระเจ้า
3 และเขาก็กล่าวคำพยากรณ์ว่า
4 คำพยากรณ์ของผู้ได้ยินคำกล่าวของพระเจ้า
5 ยาโคบเอ๋ย กระโจมของท่านช่างงามอะไรเช่นนี้
6 แผ่กว้างออกดั่งหุบเขา
7 น้ำจะไหลหลั่งจากถังของเขา
8 พระเจ้าได้นำเขาออกจากอียิปต์
9 เขาหมอบและนอนลงเยี่ยงสิงโต
10 บาลาคก็โกรธบาลาอัมมาก ท่านจึงตบมือและพูดกับเขาว่า “เราสั่งให้ท่านสาปแช่งพวกศัตรูของเรา แต่ท่านกลับอวยพรเขาถึง 3 ครั้ง
11 จงรีบหนีกลับไปยังที่ที่ท่านมา เราพูดไว้ว่าเราจะให้ท่านได้รับเกียรติอย่างแน่นอน แต่ดูเถิด พระผู้เป็นเจ้ารั้งท่านไม่ให้ได้รับเกียรติ”
12 บาลาอัมตอบบาลาคว่า “ข้าพเจ้าไม่ได้บอกบรรดาผู้ส่งข่าวที่ท่านส่งไปหรือว่า
13 ‘ถ้าแม้ว่าบาลาคจะยกบ้านที่เต็มไปด้วยเงินทองให้แก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็ไม่สามารถขัดต่อคำกล่าวของพระผู้เป็นเจ้า เพื่อทำในสิ่งที่ดีหรือเลวตามความประสงค์ของข้าพเจ้าได้ พระผู้เป็นเจ้ากล่าวว่าอย่างไร ข้าพเจ้าก็พูดไปตามนั้น’
14 ดูเถิด บัดนี้ ข้าพเจ้าจะกลับไปหาชนชาติข้าพเจ้า มาเถิด ข้าพเจ้าจะบอกให้ท่านทราบว่าชนชาตินี้จะกระทำอะไรต่อชนชาติของท่านในวันข้างหน้า”
15 แล้วเขากล่าวคำพยากรณ์ว่า
16 คำพยากรณ์ของผู้ได้ยินคำกล่าวของพระเจ้า
17 ข้าพเจ้าเห็นพระองค์ แต่ไม่ใช่ ณ ขณะนี้
18 เอโดมจะตกเป็นของผู้อื่น
19 ผู้มาจากยาโคบจะครอบครองอาณาจักร
20 ครั้นแล้วบาลาอัมมองดูอามาเลข และกล่าวคำพยากรณ์ว่า
21 แล้วเขามองดูชาวเคน และกล่าวคำพยากรณ์ว่า
22 ถึงกระนั้นคาอินก็จะถูกกำจัดสิ้น
23 แล้วเขากล่าวคำพยากรณ์ว่า
24 จะมีเรือมาจากฝั่งทะเลคิทธิม
25 แล้วบาลาอัมก็ลุกขึ้นกลับบ้านไป บาลาคเองก็ไปตามทางของตน