1 พระผู้เป็นเจ้ากล่าวดังนี้
2 เราจะส่งบรรดาผู้ฝัดร่อนไปยังบาบิโลน
3 อย่าให้นักธนูง้างคันธนู
4 พวกเขาจะล้มตายในแผ่นดินของชาวเคลเดีย
5 เพราะพระเจ้าของอิสราเอลและยูดาห์
6 จงหนีไปจากบาบิโลน
7 บาบิโลนเป็นเสมือนถ้วยทองในมือของพระผู้เป็นเจ้า
8 บาบิโลนจึงได้ล้มและแตกเป็นเสี่ยงๆ ในทันใด
9 พวกเราอยากจะช่วยให้บาบิโลนหายขาด
10 พระผู้เป็นเจ้าได้พิสูจน์ว่าพวกเราไม่ผิด
11 ลับลูกธนูให้คม
12 จงให้สัญญาณโจมตีกำแพงเมืองของบาบิโลน
13 โอ เมืองที่อยู่ข้างแม่น้ำหลายสาย
14 พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาได้สาบานดังนี้ว่า
15 พระองค์เป็นผู้สร้างแผ่นดินโลกด้วยอานุภาพของพระองค์
16 เมื่อพระองค์ส่งเสียง ก็มีเสียงคำรามในฟ้าสวรรค์
17 มนุษย์ทุกคนเบาปัญญาและไร้ความรู้
18 รูปเหล่านั้นไร้ค่าและเป็นที่ดูแคลน
19 องค์ผู้ที่ยาโคบนมัสการไม่เป็นเหมือนสิ่งเหล่านี้
20 “บาบิโลนเอ๋ย เจ้าเป็นเสมือนค้อนของเรา
21 เราใช้เจ้าให้ทำลายม้าและคนขี่จนพินาศ
22 เราใช้เจ้าให้ทำลายผู้ชายและผู้หญิง
23 เราใช้เจ้าให้ทำลายผู้เลี้ยงดูฝูงแกะและฝูงสัตว์
24 เราจะกระทำตอบบาบิโลนและบรรดาผู้อยู่อาศัยของชาวเคลเดียต่อหน้าชาวอิสราเอล เพราะความชั่วทั้งปวงที่พวกเขาได้กระทำในศิโยน” พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น
25 พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนี้ว่า
26 ไม่มีหินสักก้อนจากเมืองที่จะเอาไปใช้เป็นหินมุมเอก
27 “จงให้สัญญาณบนแผ่นดินโลก
28 จงเตรียมบรรดาประชาชาติให้โจมตีบาบิโลน
29 แผ่นดินสั่นสะเทือนและบิดด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส
30 บรรดานักรบของบาบิโลนได้หยุดต่อสู้
31 ผู้นำสาสน์คนแล้วคนเล่า
32 ที่ข้ามธารน้ำถูกยึดหมด
33 พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวดังนี้
34 เนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลนได้กลืนกินเราแล้ว
35 ให้ผู้อยู่อาศัยของศิโยนพูดว่า
36 ฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้ากล่าวดังนี้
37 และบาบิโลนจะกลายเป็นกองหินปรักหักพัง
38 พวกเขาจะคำรามด้วยกันเหมือนสิงโตคำราม
39 ขณะที่พวกเขาหิวกระหาย
40 “เราจะนำพวกเขาลงไป
41 บาบิโลนถูกยึด
42 แม่น้ำได้ขึ้นมายังบาบิโลน
43 เมืองต่างๆ ของบาบิโลนได้กลายเป็นที่น่าหวาดกลัว
44 เราจะลงโทษเทพเจ้าเบลในบาบิโลน
45 ชนชาติของเราเอ๋ย จงออกไปจากบาบิโลน
46 อย่าท้อแท้ใจหรือหวาดหวั่น
47 ฉะนั้น ดูเถิด จะถึงเวลาที่เราจะ
48 ครั้นแล้ว ฟ้าสวรรค์และแผ่นดินโลก
49 “เป็นเพราะอิสราเอลถูกฆ่าฟัน บาบิโลนจึงต้องถล่มลง
50 พวกเจ้าที่รอดจากความตายมาได้
51 “พวกเราเผชิญกับความอับอาย
52 พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนี้
53 แม้หากว่าบาบิโลนจะสามารถปีนขึ้นได้ถึงฟ้าสวรรค์
54 “จงฟังเสียงร้องจากบาบิโลนว่า
55 ด้วยว่า พระผู้เป็นเจ้ากำลังทำให้บาบิโลนพินาศ
56 ด้วยว่า ผู้ทำลายผู้หนึ่งได้เข้าโจมตีบาบิโลน
57 เราจะทำให้บรรดาผู้นำ และผู้เรืองปัญญา
58 พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธากล่าวดังนี้
59 เยเรมีย์ผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าบัญชาเสไรยาห์บุตรของเนริยาห์ผู้เป็นบุตรของมัคเสยาห์ เมื่อเขาไปยังบาบิโลนกับเศเดคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ ในปีที่สี่ของการปกครอง เสไรยาห์เป็นองครักษ์ผู้ติดตาม
60 เยเรมีย์เขียนเรื่องความพินาศทั้งสิ้นที่จะเกิดแก่บาบิโลนลงในหนังสือ คือทุกคำที่ถูกบันทึกเกี่ยวกับบาบิโลน
61 และเยเรมีย์พูดกับเสไรยาห์ดังนี้ “เมื่อท่านมายังบาบิโลน จงแน่ใจว่าท่านอ่านทุกคำ
62 และพูดว่า ‘โอ พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ได้กล่าวถึงสถานที่นี้ว่า พระองค์จะตัดขาดจนไม่มีผู้ใดอาศัยอยู่ ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือสัตว์ก็ตาม และจะเป็นที่รกร้างไปตลอดกาล’
63 เมื่อท่านอ่านหนังสือฉบับนี้จบแล้ว จงผูกติดไว้ที่ก้อนหิน และเหวี่ยงลงกลางแม่น้ำยูเฟรติส
64 และพูดว่า ‘บาบิโลนจะจมลงอย่างนี้ และจะลุกขึ้นไม่ได้อีก เพราะความวิบัติที่เรากำลังนำมาสู่แผ่นดินนี้ และชนชาติของเขาจะเหนื่อยล้าหมดแรง’”