1 พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา พระเจ้าของอิสราเอลกล่าวถึงโมอับดังนี้
2 โมอับไม่เป็นที่ยกย่องอีกต่อไป
3 จงฟังเสียงร้องจากโฮโรนาอิมว่า
4 โมอับพินาศลง
5 พวกเขาขึ้นไปยังลูฮีท
6 จงหนีไป เอาตัวรอดเถิด
7 เพราะเจ้าวางใจในพละกำลังและความมั่งมีของเจ้า
8 ผู้ทำลายจะมาโจมตีทุกเมือง
9 ให้ปีกแก่โมอับ
10 ผู้ถูกสาปแช่งคือผู้ที่ไม่ทำงานของพระผู้เป็นเจ้าอย่างสุดกำลัง และผู้ถูกสาปแช่งคือผู้ที่ไม่ยอมฆ่าฟันพวกเขา
11 โมอับอยู่อย่างสบายตั้งแต่ยังเยาว์
12 พระผู้เป็นเจ้าประกาศว่า “แต่วันนั้นกำลังจะมาถึง เราจะให้บรรดาผู้รินซึ่งจะรินโมอับอย่างรินเหล้าองุ่นจนหมดไห และทุบไหให้แตกละเอียด
13 แล้วโมอับจะอับอายเพราะเทพเจ้าเคโมช เช่นเดียวกับพงศ์พันธุ์อิสราเอลที่อับอายเมื่อไว้วางใจในเบธเอล
14 เจ้าพูดได้อย่างไรว่า ‘พวกเราเป็นวีรบุรุษ
15 โมอับและเมืองต่างๆ จะถูกบุกรุกและพังยับเยิน
16 “ความวิบัติของโมอับใกล้เข้ามาแล้ว
17 ทุกคนที่อยู่รอบตัวโมอับจงเศร้าใจเถิด
18 ลงมาจากความสง่า
19 โอ ผู้อยู่อาศัยของอาโรเออร์เอ๋ย
20 โมอับได้รับความอับอาย เพราะล่มสลายลงแล้ว
21 การลงโทษมาถึงที่ราบสูง ถึงโฮโลน ยาซาห์ และเมฟาอาท
22 ดีโบน เนโบ และเบธดิบลาธาอิม
23 คีริยาทาอิม เบธกามุล เบธเมโอน
24 เคริโอท โบสราห์ และทุกเมืองของแผ่นดินโมอับ ทั้งใกล้และไกล
25 พละกำลังของโมอับสูญสิ้น ไม่สามารถต่อสู้ได้อีกแล้ว” พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น
26 “จงทำให้โมอับเมา เพราะเขาฮึกเหิมต่อพระผู้เป็นเจ้า โมอับจะเกลือกกลิ้งในอาเจียนของตนเอง และจะเป็นที่หัวเราะเยาะ
27 เจ้าหัวเราะเยาะอิสราเอลมิใช่หรือ เขาถูกจับว่าเป็นขโมยหรือ เวลาที่เจ้าพูดถึงเขา เจ้าจึงได้ส่ายหัว
28 โอ บรรดาผู้อาศัยอยู่ในโมอับ
29 เราทราบถึงความหยิ่งยโสของโมอับ
30 พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนี้ว่า
31 ฉะนั้น เราร้องรำพันให้แก่ทุกคนในโมอับ
32 โอ เถาของสิบมาห์
33 ความยินดีและร่าเริงใจถูกริบไป
34 เสียงร้องของพวกเขาดังขึ้นจากเฮชโบนจนถึงเอเลอาเลห์และยาฮาส จากโศอาร์ไปจนถึงโฮโรนาอิมและเอกลัทเชลีชิยาห์ เพราะน้ำในนิมริมแห้งเหือด
35 และเราจะทำให้ผู้มอบเครื่องสักการะที่สถานบูชาบนภูเขาสูงและเผาเครื่องหอมแก่เทพเจ้าของเขาหยุดกระทำในโมอับ” พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น
36 “ฉะนั้น ใจของเราโอดครวญถึงโมอับเหมือนเสียงขลุ่ย ใจของเราโอดครวญเหมือนเสียงขลุ่ยถึงผู้คนของคีร์เฮเรส ฉะนั้นความมั่งมีที่พวกเขาได้มาก็สาบสูญแล้ว
37 ด้วยว่าศีรษะของทุกคนถูกโกน และเคราก็ถูกโกน มือของทุกคนถูกกรีด และใช้ผ้ากระสอบคาดเอว
38 มีแต่เสียงร้องรำพันบนดาดฟ้าหลังคาบ้านของโมอับและที่ลานชุมนุม เพราะเราได้ทำให้โมอับเป็นอย่างภาชนะแตกที่ไม่มีใครต้องการ” พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น
39 “มันแตกมากอะไรเช่นนี้ ฟังพวกเขาร้องรำพัน โมอับได้หันหลังกลับด้วยความอดสู ดังนั้นโมอับจึงกลายเป็นที่หัวเราะเยาะ และน่าหวาดกลัวต่อทุกคนที่อยู่รอบข้าง”
40 พระผู้เป็นเจ้ากล่าวดังนี้ว่า
41 เมืองต่างๆ และป้อมปราการ
42 โมอับจะถูกทำลายและจะไม่เป็นชนชาติอีกต่อไป
43 โอ ผู้อยู่อาศัยของโมอับเอ๋ย
44 “ผู้ใดก็ตามที่หนีจากความน่ากลัว
45 บรรดาผู้ลี้ภัยหยุดแน่นิ่ง
46 โอ โมอับเอ๋ย วิบัติจงเกิดแก่เจ้า
47 แต่เรายังจะทำให้ความมั่งมีของโมอับ