1 พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนี้ว่า
2 และถ้าเจ้าสาบานด้วยความจริง ความเป็นธรรม และความชอบธรรมว่า
3 พระผู้เป็นเจ้ากล่าวแก่ประชาชนชาวยูดาห์และเยรูซาเล็มดังนี้ว่า
4 จงเข้าสุหนัตเพื่อพระผู้เป็นเจ้า
5 จงประกาศในยูดาห์ และให้เป็นที่รู้ในเยรูซาเล็มว่า
6 ยกธงขึ้นสู่ศิโยน
7 สิงโตตัวหนึ่งได้ขึ้นไปจากที่ซ่อนของมัน
8 จงสวมผ้ากระสอบ
9 พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนี้ว่า “ในวันนั้น กษัตริย์และบรรดาผู้นำจะท้อถอย บรรดาปุโรหิตจะตื่นตระหนก และบรรดาผู้เผยคำกล่าวของพระเจ้าจะแปลกใจ”
10 แล้วข้าพเจ้าพูดว่า “โอ พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ พระองค์ได้ทำให้ประชาชนเหล่านี้และเยรูซาเล็มหลงกลจริงๆ โดยกล่าวว่า ‘ทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดีกับเจ้า’ ในขณะที่ดาบจ่ออยู่ที่คอพวกเขา”
11 ในเวลานั้น ชนชาตินี้และเยรูซาเล็มจะได้ยินคำที่กล่าวแก่พวกเขาว่า “ลมร้อนจากเนินเขาสูงในถิ่นทุรกันดารพัดไปทางประชาชนอันเป็นที่รักของเรา ไม่ใช่ลมแผ่วเบาที่ใช้ฝัดร่อนหรือชำระล้าง
12 ลมแรงกล้าขนาดนี้มาจากเรา เป็นเรานั่นแหละที่ประกาศโทษแก่พวกเขา”
13 ดูเถิด เขาปรากฏตัวขึ้นเหมือนเมฆ
14 “โอ เยรูซาเล็มเอ๋ย จงชำระจิตใจของเจ้าให้พ้นจากความชั่ว
15 ด้วยว่า มีเสียงประกาศจากดาน
16 จงเตือนบรรดาประชาชาติว่า เขากำลังมา
17 พวกเขาตีวงล้อมอย่างผู้ดูแลรักษาไร่นา
18 “วิถีทางและการกระทำของเจ้า
19 ความปวดร้าวของข้าพเจ้า ความปวดร้าวของข้าพเจ้า
20 สิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก
21 ข้าพเจ้าจะต้องเห็นธง
22 “ด้วยว่า ชนชาติของเราโง่เขลา
23 ข้าพเจ้ามองดูแผ่นดินโลก
24 ข้าพเจ้ามองดูภูเขา
25 ข้าพเจ้ามองดู ดูเถิด ไม่มีมนุษย์
26 ข้าพเจ้ามองดู ดูเถิด แผ่นดินอันอุดมกลายเป็นถิ่นทุรกันดาร
27 เพราะพระผู้เป็นเจ้ากล่าวดังนี้ว่า “ทั่วทั้งแผ่นดินจะเป็นที่รกร้าง แต่เราจะไม่ทำลายจนหมดสิ้น
28 แผ่นดินโลกจะร้องคร่ำครวญให้กับสิ่งนี้
29 ผู้คนของทุกเมืองเผ่นหนี
30 โอ ผู้ที่หายนะ
31 ด้วยว่า ข้าพเจ้าได้ยินเสียงร้องราวกับหญิงที่เจ็บครรภ์