1 แล้วพระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า “แม้ว่าโมเสสและซามูเอลจะมายืนต่อหน้าเรา ใจของเราก็จะยังไม่หันเข้าหาชนชาตินี้ ให้พวกเขาไปให้พ้นหน้าเรา และปล่อยให้พวกเขาไป
2 และเมื่อพวกเขาถามเจ้าว่า ‘จะให้พวกเราไปไหน’ เจ้าจงตอบพวกเขาว่า ‘พระผู้เป็นเจ้ากล่าวว่า
3 พระผู้เป็นเจ้ากล่าวดังนี้ว่า “เราจะกำหนด 4 สิ่งให้ทำลายพวกเขาคือ ให้ถูกฆ่าในการสู้รบ ให้สุนัขลากตัวไป ให้นกในอากาศและสัตว์ป่าบนแผ่นดินโลกกินและทำให้พินาศ
4 และเราจะทำให้อาณาจักรทั้งปวงบนแผ่นดินโลกเห็นพวกเขาตกอยู่ในสภาพที่หวาดหวั่น เหตุเพราะสิ่งที่มนัสเสห์บุตรของเฮเศคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์กระทำในเยรูซาเล็ม
5 โอ เยรูซาเล็มเอ๋ย ใครจะสงสารเจ้า
6 พระผู้เป็นเจ้าประกาศว่า
7 เราได้ฝัดร่อนพวกเขาด้วยพลั่ว
8 เราได้ทำให้พวกเขามีจำนวนหญิงม่าย
9 ผู้หญิงที่มีลูก 7 คนก็อ่อนแรง
10 มารดาของข้าพเจ้าเอ๋ย ข้าพเจ้าวิบัติที่ท่านให้กำเนิดข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเป็นคนที่ก่อให้เกิดการวิวาทและมีปัญหากับคนทั้งแผ่นดิน ข้าพเจ้าไม่ได้ให้ยืมหรือขอยืมผู้ใด แต่ทุกคนก็ยังสาปแช่งข้าพเจ้า
11 พระผู้เป็นเจ้ากล่าวดังนี้ว่า “เราประสงค์ดีเมื่อช่วยให้เจ้ารอดพ้น เราจะทำให้ศัตรูของเจ้าวิงวอนกับเจ้าเมื่อประสบกับความวิบัติและเป็นทุกข์
12 ใครจะหักเหล็กได้ โดยเฉพาะเหล็กจากทิศเหนือ หรือทองสัมฤทธิ์
13 เราจะมอบความมั่งมีและทรัพย์สมบัติของเจ้าให้ศัตรูริบไปเปล่าๆ เพราะบาปทั้งสิ้นของเจ้าที่กระทำกันทั่วอาณาเขตของเจ้า
14 เราจะทำให้เจ้าไปรับใช้พวกศัตรูของเจ้าในแผ่นดินที่เจ้าไม่รู้จัก เนื่องจากการที่เราถูกยั่วโทสะ ไฟจะลุกไปตลอดกาล”
15 โอ พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทราบดี
16 เมื่อข้าพเจ้าพบคำกล่าวของพระองค์ ข้าพเจ้าก็กินเข้าไป
17 ข้าพเจ้าไม่ได้สังสรรค์กับบรรดาผู้หาความสำราญ
18 เหตุใดข้าพเจ้าจึงเจ็บปวดเรื่อยไป
19 ฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้ากล่าวดังนี้ว่า
20 และเราจะทำให้เจ้าเป็นดั่ง
21 เราจะช่วยให้เจ้ารอดจากมือของคนชั่ว