1 โยบตอบว่า
2 “โอ หากว่าได้ชั่งความเจ็บปวดรวดร้าวของฉัน
3 แล้วมันก็จะหนักกว่าทรายในทะเล
4 เพราะลูกศรขององค์ผู้กอปรด้วยมหิทธานุภาพอยู่ในตัวฉัน
5 เมื่อลาป่ามีหญ้ากิน หรือโคมีฟางกิน
6 สิ่งที่ไม่มีรสชาติจะกินลงหรือ ถ้าไม่ใส่เกลือ
7 ฉันไม่อยากลิ้มรสของเหล่านั้น
8 ฉันอยากได้รับสิ่งที่ฉันขอ
9 ให้พระเจ้าปราบฉันเพื่อความพอใจของพระองค์
10 นี่แหละจะทำให้ฉันสบายใจ
11 พละกำลังของฉันเป็นเช่นไร ที่ทำให้ฉันควรจะทนรอต่อไปอีก
12 พละกำลังของฉันเป็นพลังดั่งหิน
13 ฉันจะช่วยตัวเองได้หรือ
14 ผู้ที่ไร้ความกรุณาต่อเพื่อนของเขา
15 เพื่อนๆ ของฉันเป็นเหมือนกระแสน้ำที่พึ่งพาไม่ได้
16 ซึ่งดำมืดเพราะน้ำแข็งปกคลุม
17 เมื่อละลาย มันก็หายหมดไป
18 กองคาราวานหันจากทิศทางที่ตนเดิน
19 กองคาราวานจากเท-มามองหาน้ำ
20 พวกเขาอับอาย เพราะพวกเขามั่นใจ
21 เพราะบัดนี้ท่านเป็นเหมือนลำธารพวกนั้น
22 ฉันพูดแล้วรึว่า ‘ช่วยฉันหน่อย’
23 หรือฉันพูดว่า ‘ช่วยฉันให้หลุดพ้นจากมือศัตรู’
24 สอนฉันด้วยเถิด ฉันจะได้นิ่งเงียบเสีย
25 คำพูดที่ซื่อตรงช่างมีพลัง
26 ท่านคิดว่า ท่านจะตักเตือนว่ากล่าวฉัน เมื่อท่านเห็นว่า
27 ท่านจับฉลากเป็นการตัดสินเลือกเด็กกำพร้าพ่อ
28 แต่บัดนี้ จงมองฉันให้ดีๆ เถิด
29 คิดทบทวนดูเถิด ขอให้ท่านมีความยุติธรรม
30 มีอะไรที่อยุติธรรมในคำพูดของฉันหรือ