1 ต่อมาโยบก็เริ่มพูดและแช่งวันที่เขาเกิดมา
2 โยบกล่าวว่า
3 “ให้วันที่ฉันเกิดมาจงพินาศดับไป
4 ขอให้วันนั้นเป็นความมืด
5 ขอให้ความมืดและเงาแห่งความตายอ้างสิทธิยึดวันนั้น
6 ในคืนนั้น ขอให้ความมืดมิดยึดเอาวันนั้นไป
7 ดูเถิด ขอให้คืนนั้นอย่ามีใครตั้งครรภ์เลย
8 ให้พวกที่สาปแช่งวันเวลา สาปแช่งวันนั้น
9 ขอให้ดวงดาวยามย่ำรุ่งมืดไปเสีย
10 เพราะคืนนั้นไม่ได้ปิดประตูครรภ์มารดาของฉัน
11 ทำไมฉันจึงไม่ตายตอนเกิดออกจากครรภ์
12 ทำไมรับฉันขึ้นไว้บนเข่า
13 ฉันควรจะได้นอนแน่นิ่ง
14 ร่วมกับบรรดากษัตริย์หรือที่ปรึกษาของแผ่นดินในโลก
15 หรือกับบรรดาเจ้านายชั้นผู้ใหญ่ที่เคยมีทองคำ
16 หรือทำไมฉันจึงไม่เป็นเด็กที่เกิดไม่ตรงตามกำหนดซึ่งถูกนำไปฝังไว้
17 อันเป็นที่ซึ่งคนชั่วหยุดก่อความวุ่นวาย
18 อันเป็นที่ซึ่งบรรดานักโทษอยู่ด้วยกันอย่างสบายใจ
19 ผู้น้อยและผู้ใหญ่ก็อยู่ที่นั่น
20 ทำไมจึงให้คนที่อยู่ในความทุกข์มีชีวิตอยู่ต่อไป
21 กับคนที่แสวงหาความตายแต่ก็ไม่พบ
22 พวกเขายินดียิ่งนัก
23 ทำไมจึงให้ความสว่างแก่วิถีทาง
24 ด้วยว่าฉันถอนใจเมื่อถึงเวลาอาหาร
25 ด้วยว่าสิ่งที่ฉันหวั่นกลัวก็เกิดขึ้นกับฉัน
26 ฉันไม่สบายใจและไม่อาจอยู่นิ่ง