1 และโยบพูดต่อไปอีกว่า
2 “โอ ฉันอยากเป็นเหมือนในสมัยก่อน
3 เมื่อตะเกียงของพระองค์ส่องทางให้ฉัน
4 ช่วงเวลาที่ฉันรุ่งที่สุด
5 เมื่อองค์ผู้กอปรด้วยมหิทธานุภาพยังอยู่กับฉัน
6 เมื่อฉันมีเหลือกินเหลือใช้
7 เมื่อฉันออกไปที่ประตูเมือง
8 พวกชายหนุ่มถอยหลีกไปเมื่อเห็นฉัน
9 บรรดาเจ้านายชั้นผู้ใหญ่หยุดพูด
10 เสียงของบรรดาผู้สูงศักดิ์เงียบลง
11 ผู้ใดที่ได้ยินเรื่องของฉันก็นับว่าฉันได้รับพระพร
12 เพราะฉันช่วยผู้ยากไร้ที่ร้องขอความช่วยเหลือ
13 คนที่กำลังจะตายให้พรแก่ฉัน
14 ฉันปฏิบัติความชอบธรรมดั่งสวมเสื้อผ้า
15 ฉันเป็นตาให้กับคนตาบอด
16 ฉันเป็นพ่อให้กับคนยากไร้
17 ฉันล้มอำนาจของคนชั่วร้าย
18 แล้วฉันก็คิดว่า ‘ฉันจะตายในรังของฉัน
19 ฉันเป็นเสมือนรากต้นไม้ที่แผ่ไกลถึงแหล่งน้ำ
20 คนสรรเสริญฉันอย่างไม่รู้จบ
21 ผู้คนคอยฟังฉัน
22 เมื่อฉันพูดจบแล้ว พวกเขาก็ไม่พูดอีก
23 พวกเขาคอยฉันดั่งคอยฝน
24 ฉันยิ้มให้เมื่อพวกเขาขาดความมั่นใจ
25 ฉันเป็นผู้ตัดสินใจให้พวกเขา และมีตำแหน่งเป็นหัวหน้า