1 โยบจึงตอบว่า
2 “ฟังคำของฉันต่อไปเถิด
3 ช่วยทนอีกสักหน่อย ขอให้ฉันได้พูด
4 ฉันบ่นต่อว่ามนุษย์อย่างนั้นหรือ
5 ดูฉันสิ ท่านแปลกใจไหมล่ะ
6 เมื่อฉันนึกถึงว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน
7 ทำไมคนชั่วร้ายจึงมีชีวิตอยู่
8 พวกเขามีลูกหลานให้ชื่นชม
9 บ้านเรือนของเขาปลอดภัย ปราศจากความกลัว
10 โคของเขาผสมพันธุ์โดยไม่พลาด
11 พวกเขาให้ลูกๆ ออกไปวิ่งเล่นได้อย่างฝูงแกะ
12 พวกเขาร้องเพลงประสานกับรำมะนาและพิณเล็ก
13 พวกเขาใช้ชีวิตในความเจริญรุ่งเรือง
14 พวกเขาพูดกับพระเจ้าว่า ‘อย่ามายุ่งกับพวกเรา
15 องค์ผู้กอปรด้วยมหิทธานุภาพเป็นผู้ใดที่เราควรจะรับใช้พระองค์
16 ดูเถิด ความเจริญรุ่งเรืองของพวกเขาไม่ได้อยู่ในมือของเขาหรือ
17 บ่อยแค่ไหนที่ตะเกียงของคนชั่วร้ายถูกดับ
18 บ่อยแค่ไหนที่พวกเขาเป็นเหมือนฟางที่ลมพัดไป
19 ท่านพูดว่า ‘พระเจ้าสะสมความชั่วของพวกเขาไว้ให้ลูกๆ ของเขา’
20 ขอให้นัยน์ตาของพวกเขาเห็นความหายนะของเขาเอง
21 พวกเขาจะห่วงใยอะไรในครอบครัวของตน
22 จะมีใครสอนเรื่องความรู้แก่พระเจ้าบ้าง
23 คนหนึ่งตายขณะร่างกายยังแข็งแรง
24 เขามีกินอย่างอุดมสมบูรณ์
25 ส่วนอีกคนตายในความขมขื่นของจิตวิญญาณ
26 พวกเขานอนลงในผงคลีดินเหมือนกัน
27 ดูเถิด ฉันรู้ความคิดของพวกท่าน
28 เพราะท่านพูดว่า ‘บ้านของผู้บีบบังคับอยู่ที่ไหน
29 ท่านไม่เคยถามพวกคนเดินทาง
30 ว่าคนชั่วรอดตายในวันแห่งความวิบัติ
31 ใครบ้างประณามคนชั่วซึ่งๆ หน้าเขา
32 เมื่อเขาถูกหามไปยังหลุมศพ
33 ก้อนดินในหุบเขาก็ยังนิ่มสำหรับเขา
34 แล้วท่านจะปลอบประโลมฉันด้วยคำพูดที่ไร้สาระได้อย่างไร