1 โยบจึงตอบว่า
2 “ท่านจะทรมานฉันอีกนานแค่ไหน
3 ท่านได้ดูหมิ่นฉันจนนับครั้งไม่ถ้วน
4 และถ้าแม้ว่าฉันทำผิดจริง
5 ถ้าท่านยกยอตัวเองว่าดีกว่าฉัน
6 จงรู้เถิดว่า พระเจ้าเป็นผู้ทำให้ฉันต้องรับทุกข์
7 ดูเถิด ฉันร้องขึ้นว่า ‘ฉันถูกโจมตี’ แต่ฉันไม่ได้รับคำตอบ
8 พระองค์ปิดกั้นทางจนฉันผ่านไปไม่ได้
9 พระองค์พรากเกียรติยศไปจากฉัน
10 พระองค์ทำให้ฉันทรุดลงทุกด้าน หมดสิ้นทุกอย่าง
11 ความกริ้วของพระองค์พลุ่งขึ้นต่อฉัน
12 กองทหารของพระองค์รวมพลังเข้าด้วยกัน
13 พระองค์ทำให้บรรดาพี่น้องของฉันรังเกียจฉัน
14 ญาติพี่น้องของฉันทอดทิ้งฉัน
15 บรรดาผู้ที่พักอยู่ที่บ้านฉันและหญิงรับใช้ทั้งหลายก็นับว่าฉันเป็นคนแปลกหน้า
16 ฉันเรียกหาคนรับใช้ของฉัน แต่เขาก็ไม่ตอบ
17 ภรรยาของฉันยังเกลียดกลิ่นปากของฉัน
18 แม้แต่เด็กๆ ก็หัวเราะเยาะฉัน
19 พวกเพื่อนสนิทชิงชังฉัน
20 ฉันมีแต่หนังหุ้มกระดูก
21 โอ พวกท่านที่เป็นเพื่อนของฉัน โปรดเห็นใจฉันด้วย เห็นใจฉันด้วย
22 ทำไมท่านจึงตามล่าฉันอย่างที่พระเจ้าทำ
23 ฉันอยากให้ใครสักคนเขียนคำพูดของฉันไว้
24 ฉันอยากให้มีใครสลักคำพูดของฉันบนหิน
25 เพราะฉันรู้ว่า ผู้ไถ่ของฉันดำรงอยู่
26 หลังจากที่ผิวหนังของฉันเน่าเปื่อยไป
27 ฉันจะเห็นพระองค์เอง
28 ถ้าท่านพูดว่า ‘เราจะตามล่าเขาอย่างไรดี’
29 ท่านจงกลัวดาบเถิด