1 แล้วเอลีฟัสชาวเทมานตอบว่า
2 “ควรหรือที่ผู้เรืองปัญญาจะตอบด้วยความรู้ลมๆ แล้งๆ
3 ควรหรือที่เขาจะโต้เถียงด้วยคำพูดที่ไร้ประโยชน์
4 แต่ท่านถึงกับขาดความยำเกรงพระเจ้า
5 เพราะปากของท่านแสดงให้เห็นความชั่วของท่าน
6 ปากของท่านเองที่ปรักปรำตัวเอง ไม่ใช่ฉัน
7 ท่านเป็นมนุษย์คนแรกที่เกิดมา
8 ท่านได้อยู่ฟังในที่ประชุมของพระเจ้าหรือ
9 ท่านทราบอะไรที่พวกเราไม่ทราบบ้าง
10 ในหมู่พวกเรามีทั้งคนผมหงอกและคนสูงอายุ
11 พระเจ้าปลอบประโลมท่านไม่เพียงพอหรือ
12 ทำไมท่านจึงควบคุมความรู้สึกในใจของท่านไม่อยู่
13 จิตวิญญาณท่านจึงต่อต้านพระเจ้า
14 มนุษย์เป็นใครจึงจะบริสุทธิ์ได้จริงๆ
15 ดูเถิด พระเจ้าไม่ไว้วางใจทูตสวรรค์ของพระองค์
16 คนที่น่าขยะแขยงและไร้ศีลธรรมจะบริสุทธิ์น้อยยิ่งกว่านั้นเพียงใด
17 ฉันจะอธิบาย ฟังฉันสิ
18 (คือสิ่งที่บรรดาผู้เรืองปัญญาได้บอกไว้
19 เป็นผู้ที่ได้รับแผ่นดิน
20 คนชั่วอยู่ในความเจ็บปวดตลอดชีวิตของเขา
21 เสียงน่ากลัวก้องอยู่ในหูของเขา
22 เขาไม่เชื่อว่า เขาจะกลับออกไปจากความทุกข์ได้
23 เขาซัดเซพเนจรหาอาหารในต่างแดน พลางกล่าวว่า
24 เขาหวาดหวั่นในความทุกข์และความเจ็บปวดรวดร้าว
25 เพราะเขายื่นมือคัดค้านพระเจ้า
26 ต่อสู้กับพระองค์อย่างดื้นรั้น
27 เพราะเขาปกปิดหน้าตนเองด้วยไขมันของเขา
28 เขาได้อาศัยอยู่ในเมืองร้าง
29 เขาจะไม่ร่ำรวย และความมั่งมีของเขาจะไม่มั่นคง
30 เขาจะหนีความตายไม่พ้น
31 อย่าให้เขาไว้วางใจในสิ่งไร้ค่าด้วยการหลอกลวงตนเอง
32 เขาจะเหี่ยวเฉาก่อนจะถึงเวลาอันสมควร
33 เขาจะเป็นดั่งเถาองุ่นที่สลัดลูกองุ่นทิ้งตั้งแต่ยังดิบ
34 ด้วยว่ากลุ่มชนที่ไม่เชื่อในพระเจ้าจะขาดผู้สืบเชื้อสาย
35 พวกเขาวางแผนก่อความยุ่งยากและสิ่งที่ตามมาคือทำความชั่ว