1 โปรดให้ข้าพเจ้าร้องเพลงให้กับเพื่อนรักของข้าพเจ้า
2 พระองค์พรวนดินและเก็บก้อนหินไปทิ้ง
3 “บัดนี้ โอ ผู้อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม
4 ยังขาดอะไรหรือที่เรายังไม่ได้ทำ
5 เราจะบอกพวกเจ้าว่า
6 เราจะทำให้สวนเป็นที่รกร้าง
7 เพราะสวนองุ่นของพระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา
8 วิบัติจงเกิดแก่บรรดาผู้ที่สร้างบ้านให้ติดกันเป็นพืด
9 พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาได้ประกาศให้ข้าพเจ้าได้ยินว่า
10 สวนองุ่น 25 ไร่จะได้น้ำองุ่นเพียง 1 บัท
11 วิบัติจงเกิดแก่บรรดาผู้ที่ตื่นแต่เช้าตรู่
12 ในงานฉลองของพวกเขา มีทั้งพิณเล็กและพิณสิบสาย
13 ฉะนั้น ประชาชนของข้าพเจ้าจึงถูกเนรเทศไป
14 ฉะนั้น แดนคนตายจึงพร้อมจะกลืนกิน
15 ฉะนั้น มนุษย์จึงถูกทำให้ถ่อมตน
16 แต่พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาได้รับการยกย่องในความเป็นธรรมของพระองค์
17 และบรรดาลูกแกะเล็มหญ้าราวกับเป็นทุ่งหญ้าของมันเอง
18 วิบัติแก่บรรดาผู้ที่ดึงความชั่วด้วยสายแห่งความเท็จ
19 คือผู้ที่พูดว่า “ให้พระองค์รีบเถิด
20 วิบัติแก่บรรดาผู้ที่เรียกความชั่วว่าความดี
21 วิบัติแก่บรรดาผู้ที่เฉลียวฉลาดในสายตาของตนเอง
22 วิบัติแก่บรรดาผู้เก่งกาจในการดื่มเหล้าองุ่น
23 ผู้ที่ช่วยคนมีความผิดให้พ้นข้อหาด้วยการรับสินบน
24 ฉะนั้น ตราบที่เปลวไฟเผาไหม้ฟาง
25 ฉะนั้น ความกริ้วของพระผู้เป็นเจ้าจึงพลุ่งขึ้นต่อชนชาติของพระองค์
26 พระองค์จะยกธงชัยให้บรรดาประชาชาติที่อยู่ห่างไกล
27 ไม่มีสักคนในพวกเขาอ่อนกำลัง ไม่มีใครล้มลุกคลุกคลาน
28 ลูกธนูของพวกเขาคมกริบ
29 เสียงของพวกเขาเหมือนเสียงสิงโตคำราม
30 ในวันนั้นพวกเขาจะร้องคำราม