1 พระเจ้าของพวกท่านกล่าวว่า
2 จงพูดกับเยรูซาเล็มด้วยวาจาอันอ่อนหวาน
3 มีเสียงร้องว่า “ในถิ่นทุรกันดาร
4 หุบเขาทุกแห่งจะถูกยกให้สูงขึ้น
5 และพระบารมีของพระผู้เป็นเจ้าจะปรากฏ
6 มีเสียงกล่าวว่า “จงร้องบอกเถิด”
7 ต้นหญ้านั้นเหี่ยวแห้งและดอกร่วงโรย
8 ต้นหญ้านั้นเหี่ยวแห้งและดอกร่วงโรย
9 จงขึ้นไปบนภูเขาสูง
10 ดูเถิด พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่มาด้วยอานุภาพ
11 พระองค์จะเฝ้าฝูงแกะของพระองค์เหมือนผู้เลี้ยงดูฝูงแกะ
12 ใครวัดห้วงน้ำด้วยอุ้งมือของเขา
13 ใครหยั่งพระวิญญาณของพระผู้เป็นเจ้าได้
14 ใครเป็นผู้ที่พระองค์ปรึกษาด้วย
15 ดูเถิด บรรดาประชาชาติเป็นเหมือนหยดน้ำหยดหนึ่งในถัง
16 เลบานอนไม่ดีพอที่จะเป็นเชื้อเพลิง
17 ประชาชาติทั้งปวงไม่สามารถกระทำสิ่งใดต่อพระองค์ได้
18 ฉะนั้นแล้ว พวกท่านจะเปรียบพระเจ้ากับผู้ใด
19 รูปเคารพเป็นสิ่งที่ช่างฝีมือหล่อขึ้น
20 คนที่ยากไร้เกินไปที่จะมอบของถวายเช่นนั้น
21 ท่านไม่ทราบหรือ
22 พระองค์พำนักอยู่เหนือโค้งของแผ่นดินโลก
23 พระองค์ทำให้บรรดาผู้นำกระทำสิ่งใดไม่ได้เลย
24 พวกเขายังไม่ทันจะถูกปลูก ยังไม่ทันจะถูกหว่านเมล็ด
25 องค์ผู้บริสุทธิ์กล่าวว่า “ฉะนั้นพวกเจ้าจะเปรียบเราได้กับใคร
26 ท่านจงเงยหน้าขึ้นดูสิ
27 โอ ยาโคบเอ๋ย ทำไมท่านจึงพูด
28 พวกท่านไม่รู้หรอกหรือ
29 พระองค์มอบอานุภาพให้แก่ผู้อ่อนล้า
30 แม้บรรดาวัยรุ่นก็ยังจะอ่อนล้าและสิ้นกำลัง
31 แต่บรรดาผู้ที่รอคอยพระผู้เป็นเจ้า