1 วิบัติจงเกิดแก่ท่าน ผู้สังหาร
2 โอ พระผู้เป็นเจ้า ขอพระองค์กรุณาต่อพวกเรา
3 บรรดาชนชาติยเผ่นหนีเมื่อได้ยินเสียงคำราม
4 ของที่พวกท่านริบมาได้ก็ถูกกวาดไปเหมือนกับที่ตัวบุ้งกัดกิน
5 พระผู้เป็นเจ้าได้รับการยกย่อง เพราะพระองค์พำนักอยู่เบื้องบน
6 และพระองค์จะเป็นความมั่นคงแห่งช่วงเวลาของท่าน
7 ดูเถิด บรรดาวีรบุรุษของพวกเขาร้องไห้อยู่ที่ถนน
8 ถนนหนทางตกอยู่ในสภาพร้าง
9 แผ่นดินเศร้าโศกและทรุดโทรม
10 พระผู้เป็นเจ้ากล่าวดังนี้ว่า “บัดนี้เราจะลุกขึ้น
11 ความคิดของพวกเจ้าเป็นเพียงแกลบ
12 และบรรดาชนชาติก็จะเหมือนถูกเผาจนเป็นปูน
13 พวกเจ้าที่อยู่ห่างไกล จงฟังว่าเราได้ทำอะไร
14 พวกคนบาปในศิโยนกลัว
15 ผู้ที่ดำเนินชีวิตด้วยความชอบธรรม
16 เขาจะอยู่ในที่สูง
17 ดวงตาของท่านจะเห็นความงามขององค์กษัตริย์
18 จิตใจของท่านจะหวนกลับไปใคร่ครวญเรื่องน่ากลัว
19 ท่านจะไม่เห็นชนชาติยโสอีกต่อไป
20 ดูเถิด ศิโยน เมืองแห่งการฉลองเทศกาลต่างๆ
21 แต่พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่จะอยู่ที่นั่นเพื่อพวกเรา
22 เพราะพระผู้เป็นเจ้าเป็นผู้พิพากษาของพวกเรา
23 เชือกโยงของท่านผูกไม่แน่น
24 และไม่มีผู้อยู่อาศัยคนใดจะพูดว่า “ฉันป่วย”