1 พระผู้เป็นเจ้าจะเมตตายาโคบ และจะเลือกอิสราเอลอีกครั้ง และจะให้พวกเขาไปอยู่ในแผ่นดินของพวกเขาเอง และบรรดาชาวต่างชาติจะสมาคมกับพวกเขา และจะยึดแน่นกับพงศ์พันธุ์ของยาโคบ
2 บรรดาชนชาติจะพาพวกเขากลับไปยังถิ่นฐานของอิสราเอลเอง และพงศ์พันธุ์อิสราเอลจะเป็นเจ้าของเขาเหล่านั้นและให้เป็นทาสรับใช้ชายหญิงในแผ่นดินของพระผู้เป็นเจ้า อิสราเอลจะจับตัวผู้ที่เคยจับพวกเขาไปเป็นเชลย และจะปกครองเหนือผู้ที่เคยบีบบังคับพวกเขา
3 เมื่อพระผู้เป็นเจ้าได้ให้พวกท่านบรรเทาจากความเจ็บปวด ความยากลำบาก และการถูกเกณฑ์ทำงานหนัก
4 พวกท่านจะถากถางกษัตริย์แห่งบาบิโลนว่า
5 พระผู้เป็นเจ้าได้หักไม้เท้าของคนชั่วแล้ว
6 ที่ฆ่าบรรดาชนชาติด้วยความเกรี้ยวกราด
7 ทั้งโลกอยู่ในความเงียบสงบ
8 ต้นสนโห่ร้องยินดี
9 แดนคนตายเบื้องล่างตื่นเต้น
10 ทุกคนที่นั่นจะกล่าวกับท่านว่า
11 ความยโสของท่านถูกฉุดลงสู่แดนคนตาย
12 โอ ดาวแห่งแสงสว่าง บุตรแห่งอรุณรุ่ง
13 ท่านคิดในใจว่า
14 เราจะขึ้นไปสูงกว่าหมู่เมฆ
15 แต่ท่านกลับถูกนำลงไปยังแดนคนตาย
16 บรรดาผู้ที่เห็นท่าน จะจ้องดูท่าน
17 ทำให้โลกกลายเป็นถิ่นทุรกันดาร
18 กษัตริย์ทั้งปวงของบรรดาประชาชาติสิ้นชีวิตอย่างมีเกียรติ
19 แต่ท่านถูกเหวี่ยงไกลออกไปจากหลุมศพของท่าน
20 ท่านจะไม่ถูกฝังด้วยกันกับกษัตริย์อื่นๆ
21 จงเตรียมประหารบรรดาบุตรของเขา
22 พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาประกาศดังนี้ “เราจะลุกขึ้นต่อสู้กับพวกเขา และบาบิโลนจะไม่มีทายาทหรือมีใครที่เหลืออยู่ ไม่มีบรรดาผู้สืบเชื้อสายและผู้สืบตระกูล” พระผู้เป็นเจ้าประกาศดังนั้น
23 “และเราจะทำให้บาบิโลนเป็นที่อยู่ของพวกเม่นและเป็นหนองบึง และเราจะกวาดล้างบาบิโลนด้วยไม้กวาดแห่งความพินาศ” พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาประกาศดังนั้น
24 พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาปฏิญาณดังนี้
25 เราจะทำให้อัสซีเรียพินาศย่อยยับในแผ่นดินของเรา
26 นี่คือแผนงานที่ตั้งไว้สำหรับทั่วทั้งแผ่นดินโลก
27 ด้วยว่าพระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาได้ตั้งจุดประสงค์ไว้
28 ในปีที่กษัตริย์อาหัสสิ้นชีวิต ก็เกิดคำพยากรณ์นี้
29 “โอ ฟีลิสเตียเอ๋ย พวกเจ้าทุกคนอย่ายินดีเลย
30 และบุตรหัวปีของผู้ขัดสนจะมีอย่างอุดมสมบูรณ์
31 โอ ประตูเมืองเอ๋ย จงร้องรำพันเถิด โอ เมืองเอ๋ย จงร่ำร้องเถิด
32 แล้วจะตอบบรรดาผู้ส่งสาสน์ของประชาชาติอย่างไร