1 พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า
2 “บุตรมนุษย์เอ๋ย จงพูดกับผู้นำของไทระ พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่กล่าวดังนี้ว่า
3 เจ้าเรืองปัญญากว่าดาเนียลหรือ
4 เจ้าสะสมความมั่งคั่งให้แก่ตัวเจ้าเองได้
5 เจ้าเพิ่มพูนความมั่งคั่งของเจ้าได้
6 ฉะนั้น พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่กล่าวดังนี้ว่า
7 เรากำลังนำบรรดาชาวต่างชาติมาโจมตีเจ้า
8 พวกเขาจะโยนเจ้าลงในหลุมแห่งแดนคนตาย
9 เจ้ายังจะพูดดังนี้อีกหรือว่า “เราเป็นเทพเจ้า”
10 เจ้าจะตายอย่างคนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต
11 ยิ่งกว่านั้น พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า
12 “บุตรมนุษย์เอ๋ย จงร้องคร่ำครวญให้กับกษัตริย์ของไทระ และพูดกับเขาว่า พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่กล่าวดังนี้
13 เจ้าเคยอยู่ในเอเดน
14 เจ้าได้รับการเจิมให้เป็นเครูบผู้ปกปักรักษา
15 วิถีทางของเจ้าไม่มีที่ติตั้งแต่
16 การค้าของเจ้าทำให้เจ้ามั่งมีมหาศาล
17 ใจของเจ้ายโสเพราะความงามของเจ้า
18 เจ้าได้ทำให้ที่พักของเจ้าเป็นที่
19 ทุกคนที่รู้จักเจ้าในบรรดาชนชาติ
20 พระผู้เป็นเจ้ากล่าวกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า
21 “บุตรมนุษย์เอ๋ย จงหันหน้าสู่ไซดอน และเผยความต่อต้านเมือง
22 และจงพูดว่า พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่กล่าวดังนี้
23 เราจะให้เกิดโรคระบาดในตัวนาง
24 ส่วนพงศ์พันธุ์อิสราเอลจะไม่มีพุ่มไม้หนามทิ่มแทง หรือหนามทำให้พวกเขาเจ็บปวดท่ามกลางบรรดาเพื่อนบ้านที่กระทำต่อเขาด้วยความดูหมิ่น แล้วพวกเขาจะรู้ว่า เราคือพระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่’”
25 พระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่กล่าวดังนี้ว่า “เมื่อเรารวบรวมพงศ์พันธุ์อิสราเอลจากบรรดาชนชาติที่พวกเขากระจัดกระจายอยู่ เราจะให้ความบริสุทธิ์ของเราปรากฏในหมู่พวกเขา ให้บรรดาประชาชาติเห็น แล้วพวกเขาจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินของพวกเขาเองซึ่งเรามอบให้แก่ยาโคบผู้รับใช้ของเรา
26 และพวกเขาจะอาศัยอยู่ในแผ่นดินด้วยความปลอดภัย พวกเขาจะสร้างบ้านและปลูกไร่องุ่น พวกเขาจะอาศัยอยู่ด้วยความปลอดภัย เมื่อเราลงโทษชาติรอบข้างของเขาซึ่งปฏิบัติต่อเขาด้วยความดูหมิ่น แล้วพวกเขาจะรู้ว่า เราคือพระผู้เป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ของพวกเขา”