1 అప్పుడు యోబు తన నోరు తెరచి, తాను పుట్టిన రోజును శపించాడు.
4 ఆ రోజు చీకటి అవును గాక.
5 ఆ రోజు మరణాంధకారమవును గాక.
6 గాఢగంధకారము ఆ రాత్రిని పట్టుకొనును గాక.
7 ఆ రాత్రి ఎవడును జననం కాకపోపును గాక.
8 శాపాలు పెట్టే మంత్రగాళ్లు నేను పుట్టిన ఆ రోజును శపించెదరు గాక.
9 ఆ నాటి వేకువ చుక్క చీకటి అవునుగాక.
10 ఎందుకనగా ఆ రాత్రి, నా తల్లి గర్భద్వారాలను మూసివేయలేదు.
11 నేను పుట్టినప్పుడే నేనెందుకు మరణించలేదు?
12 నా తల్లి ఎందుకు నన్ను తన మోకాళ్లమీద పెట్టుకొంది?
13 నేను పుట్టినప్పుడే నేను మరణించి ఉంటే
14 భూమి మీద బతికిన రాజులు, జ్ఞానులతో బాటు విశ్రాంతిలో ఉంటే ఎంత బాగుండును
15 నేను కూడ ఆ పాలకులతో పాటు పాతిపెట్టబడి ఉంటే ఎంత బాగుండును.
16 నేను పుట్టినప్పుడే చనిపోయి,
17 చెడ్డ మనుష్యులు సమాధిలో ఉన్నప్పుడు తొందర కలిగించటం మానివేస్తారు.
18 ఖైదీలు కూడా సమాధిలో సుఖంగా ఉంటారు.
19 ప్రముఖ ప్రజలు, సామాన్య ప్రజలు అన్ని రకాల ప్రజలు సమాధిలో ఉంటారు.
20 “శ్రమ పడుతూ, చాలా విచారంగా ఉన్న మనిషిని ఇంకా బతుకుతూ ఉండనియ్యటం ఎందుకు?
21 ఆ మనిషి చావాలని కోరుకొంటాడు. కాని చావురాదు.
22 ఆ మనుష్యులు సమాధిని కనుగొన్నప్పుడు చాలా సంతోషిస్తారు.
23 దేవుడు వారి భవిష్యత్తును రహస్యంగా ఉంచుతాడు.
24 నేను భోజనం చేయను. కాని నేను దుఃఖధ్వనులు చేస్తాను.
25 నాకు ఏదో దారుణం జరుగుతుందేమో అని భయ పడ్డాను.
26 నాకు శాంతి లేదు. విశ్రాంతి లేదు.