1 О да би раздро небеса и сишао,
2 Као што се на огњу разгори грање
3 Кад си чинио страхоте којима се не надасмо,
4 Откако је века не чу се,
5 Сретао си оног који се радује творећи правду;
6 Али сви бејасмо као нечисто шта,
7 Никога не би да призива име Твоје,
8 Али сада, Господе, Ти си наш Отац;
9 Господе, не гневи се веома,
10 Градови светости Твоје опустеше;
11 Дом наше светиње и наше красоте,
12 Хоћеш ли се на то уздржати, Господе,