1 ข้าพเจ้าอู้ความจริง บ่ได้จุ ย้อนว่าข้าพเจ้าเป๋นคนของพระคริสต์ จิตสำนึกของข้าพเจ้าตี้พระวิญญาณบริสุทธิ์ควบคุมอยู่นั้นก็ยืนยันว่า ข้าพเจ้าอู้ความจริงว่า
2 ข้าพเจ้ามีความตุ๊กหนักตึงเจ็บปวดใจ๋อยู่ตลอดเวลา ย้อนปี้น้องจาวยิว
3 ยอมถูกสาบแจ้งกับถูกตัดขาดจากพระคริสต์ ถ้าสิ่งหมู่นั้นสามารถจ้วยปี้น้องจาวยิวของข้าพเจ้าตี้เป๋นเปื้อนฮ่วมจ้าดเดียวกั๋น หื้อเจื้อวางใจ๋พระเยซูได้
4 หมู่เขาคือจาวอิสราเอลตี้พระเจ้าเลือกหื้อเป๋นลูกของพระองค์ หื้อหมู่เขาได้หันความยิ่งใหญ่ของพระองค์ กับหื้อพันธสัญญาตังหลายกับบทบัญญัติแก่หมู่เขา หื้อเขาฮู้วิธีก๋านนมัสก๋านพระองค์อย่างถูกต้อง กับหื้อพระสัญญาต่างๆ แหม
5 หมู่เขามีป้ออุ๊ยแม่หม่อนตี้ยิ่งใหญ่ เมื่อพระเยซูคริสต์เกิดมาเป๋นมนุษย์ก็สืบเจื๊อสายจากหมู่เขา ขอสรรเสริญพระเจ้าผู้เป๋นใหญ่เหนือสะป๊ะกู้สิ่งตลอดไป อาเมน
6 บ่ใจ้ว่า พระสัญญาตี้พระเจ้าหื้อจาวยิวนั้นล้มเหลว ย้อนว่าคนตี้สืบเจื๊อสายมาจากอิสราเอลนั้น ก็บ่ได้เป๋นจาวอิสราเอลแต๊เหมือนกั๋นหมดกู้คน
7 บ่ใจ้ว่าลูกหลานของอับราฮัมตึงหมดจะเป๋นลูกของพระเจ้า แต่พระเจ้าบอกอับราฮัมว่า “ลูกหลานของอิสอัคเต้าอั้น จะนับว่าเป๋นเจื๊อสายของเจ้า”
8 หมายเถิงว่า บ่ใจ้ลูกตี้เกิดต๋ามสายเลือดของอับราฮัมจะถือว่าเป๋นลูกของพระเจ้า แต่ลูกหลานตี้เกิดต๋ามพระสัญญาของพระเจ้าเต้าอั้น ตี้ถือว่าเป๋นลูกหลานแต๊ๆ
9 ย้อนพระเจ้าสัญญากับอับราฮัมว่า “เมื่อเถิงก๋ำหนดเวลาเฮาจะปิ๊กมาแหม ต๋อนนั้นนางซาราห์จะมีลูกป้อจาย”
10 บ่ใจ้ก้าเต้าอั้น นางเรเบคาห์ก็มีลูกแฝดกับอิสอัคป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮา
13 เป๋นไปต๋ามกำตี้มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า “เฮาฮักยาโคบ แต่เฮาจังเอซาว”
14 ถ้าจาอั้นเฮาจะว่าจาใด พระเจ้าลำเอียงกา บ่ใจ้จาอั้นเน่อ
15 ย้อนพระเจ้าเกยบอกโมเสสว่า
16 ย้อนจาอั้น ก๋านเลือกของพระเจ้าก็บ่ได้ขึ้นอยู่กับความต้องก๋านกาว่าก๋านฮิเยียะของคนเฮา แต่ขึ้นอยู่กับความเมตต๋าของพระเจ้า
17 ย้อนพระคัมภีร์มีเขียนเกี่ยวกับฟาโรห์ว่า “ตี้เฮาตั้งหื้อเจ้าเป๋นกษัตริย์มีอำนาจนั้น ก็เปื้อว่าเฮาจะสำแดงอำนาจของเฮาผ่านตางตั๋วเจ้า กับเปื้อหื้อจื้อของเฮาเป๋นตี้ฮู้จักกั๋นใคว่ตึงโลก”
18 ย้อนจาอั้นพระเจ้าจะเมตต๋าใผ ก็จะเมตต๋าคนนั้น กับพระองค์ใค่หื้อใผมีใจ๋หลึ่ง พระองค์ก็เยียะจาอั้นได้เหมือนกั๋น
19 แล้วบางคนอาจจะถามข้าพเจ้าว่า “ถ้าเป๋นจาอี้พระเจ้าจะว่าหมู่เฮาผิดได้จาใด มีคนใดพ่องตี้ขัดขืนความต้องก๋านของพระเจ้าได้”
20 คนหนอคนเหย หมู่ต้านเป๋นใผเถิงเถียงพระเจ้า สิ่งตี้ถูกปั้นจะถามผู้ปั้นได้กา ว่า “เป๋นจาใดต้านปั้นข้าพเจ้าหื้อเป๋นจาอี้”
21 เผียบเหมือนสล่าปั้นหม้อสล่าปั้นหม้อ|src="LB00138B Potter Romans 9_21.TIF" size="col" ref="9:21" เขาย่อมมีสิทธิ์เอาดินก้อนเดียวกั๋นปั้นถ้วยงามๆ ใบนึ่งสำหรับใจ๊ในงานมีเกียรติ แล้วปั้นถ้วยแหมใบนึ่งสำหรับใจ๊ก๋านธรรมดา
22 พระเจ้าก็มีสิทธิ์ตี้จะแสดงหื้อฮู้ว่าพระองค์โขดกับเยียะหื้อมนุษย์หันฤทธิ์อำนาจของพระองค์ก็ได้ แต่พระองค์ยังอดทนนักขนาดกับคนตี้เยียะหื้อพระองค์โขด เซิ่งสมควรได้ฮับความฉิบหายวายวอด
23 เปื้อพระเจ้าจะเปิดเผยความยิ่งใหญ่ของพระองค์ ต่อผู้ตี้พระองค์เมตต๋าแล้ว เป๋นผู้ตี้พระองค์ได้เกียมไว้หื้อมีส่วนในความยิ่งใหญ่ของพระองค์
24 คือเฮาตังหลายตี้พระองค์ฮ้องมาแล้ว บ่ใจ้จากหมู่จาวยิวจ้าดเดียว แต่จากคนต่างจ้าดตวย
25 ต๋ามตี้พระเจ้าอู้ในพระธรรมโฮเชยาว่า
26 กับอู้แหมว่า
27 ส่วนเรื่องจาวยิวอิสยาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าได้บอกว่า
28 ย้อนว่าองค์พระผู้เป๋นเจ้าจะตัดสินโลกนี้อย่างเวยกับแน่นอน”
29 เป๋นอย่างตี้อิสยาห์ได้อู้ไว้ว่า
30 ถ้าจาอั้นเฮาจะว่าจาใด จะว่าคนต่างจ้าดได้เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมโดยความเจื้อกา เถิงแม้ว่าหมู่เขาบ่ได้ตั้งใจ๋เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมก็ต๋าม
31 แต่จาวอิสราเอลฮิจะเป๋นคนตี้ถูกต้องต๋ามธรรมโดยก๋านเยียะต๋ามบทบัญญัติแต่ก็ยังบ่ได้เป๋น
32 ตี้เป๋นจาอั้น ย้อนว่าเขาบ่ได้พยายามโดยความเจื้อแต่พยายามโดยเยียะต๋ามบทบัญญัติ เขาเลยข้องใส่ศิลาตี้วางไว้หื้อข้อง
33 ต๋ามตี้มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า