1 मग त्या तिघांनी इय्योबाला उत्तर देण्याचे थांबविले, कारण आपल्या दृष्टीने तो स्वतः नीतिमान होता.
2 परंतु रामाच्या कुळातील, बारकाएल बूजीचा पुत्र एलीहू खूप रागावला, कारण इय्योब परमेश्वरापेक्षा स्वतःलाच न्यायी ठरवीत होता.
3 तीन मित्रांवर देखील तो संतापला कारण त्यांनी कोणत्याही प्रकारे इय्योबाचे खंडन केले नाही आणि तरीसुद्धा त्यांनी परमेश्वराला दोषी ठरविले होते.
4 एलीहू आता इय्योबाशी बोलायचा थांबला होता, कारण ते त्याच्याहून वयाने मोठे होते.
5 परंतु जेव्हा एलीहूने पाहिले की आणखी बोलण्यास त्यांच्याजवळ काहीही उरले नाही, त्याचा राग भडकला.
6 आणि बूजी बारकाएलचा पुत्र एलीहू बोलला:
7 मला वाटले की, ‘वयाने मोठे असलेल्यांनी बोलावे;
8 परंतु व्यक्तीमध्ये असलेला तो आत्मा,
9 जे वयाने मोठे तेच ज्ञानी आहेत असे नसते,
10 “म्हणून मी सांगतो ते लक्षपूर्वक ऐका;
11 तुम्ही बोलत असता, मी प्रतीक्षा करीत बसलो,
12 लक्षपूर्वक मी तुमचे ऐकले.
13 ‘आम्हाला ज्ञान सापडले आहे’ असे म्हणू नका;
14 परंतु इय्योबाने माझ्याविरुद्ध शब्द लढवले नाहीत,
15 “ते निराश झाले आहेत आणि त्यांच्याकडे बोलण्यासाठी आणखी काही उरले नाही;
16 आता ते तिथे गप्प उभे आहेत,
17 मी देखील माझे म्हणणे सादर करेन;
18 कारण माझ्याकडे भरपूर शब्द आहेत,
19 बाटलीमध्ये भरून ठेवलेल्या द्राक्षारसा समान,
20 मला आराम मिळावा म्हणून मी बोलणारच;
21 मी पक्षपात करणार नाही,
22 कारण मी जर कोणाची फाजील स्तुती करण्यात तरबेज असलो,