1 माझा जीव निशब्द होऊन केवळ देवाची प्रतिक्षा करत आहे;
2 तोच केवळ माझा खडक आणि माझे तारण आहे;
3 झुकलेल्या भिंतीसारख्या, कोसळलेल्या कुंपणासारखा झालेल्या,
4 त्याच्या उच्च पदापासून त्यास खाली आणण्यासाठी मात्र ते सल्ला घेतात;
5 हे माझ्या जिवा, तू केवळ देवासाठी निशब्द राहून प्रतिक्षा कर;
6 तोच केवळ माझा खडक आणि तारण आहे;
7 माझे तारण आणि माझे गौरव देवावर अवलंबून आहे;
8 अहो लोकहो, सर्वदा त्याच्यावर भरवसा ठेवा;
9 खरोखर नीच माणसे निरर्थक आहेत, आणि उच्च माणसे लबाड आहेत;
10 दडपशाहीवर आणि चोरीवर भरवसा ठेवू नका;
11 देव एकदा बोलला आहे,
12 हे प्रभू, तुझ्या ठायी प्रेमदया आहे.