1 माझ्या देवा, माझ्या देवा तू मला का सोडून गेलास?
2 माझ्या देवा, मी तुला दिवसा हाक मारली परंतु तू उत्तर दिले नाहीस,
3 तरी तू पवित्र आहेस,
4 आमच्या पूर्वजांनी तुझ्यावर विश्वास ठेवला. होय देवा,
5 देवा आमच्या पूर्वजांनी तुला मदतीसाठी आरोळी केली आणि त्यांना तू सोडवले,
6 परंतू मी किटक आहे, मी मनुष्य नाही,
7 सर्व माझ्याकडे बघणारे माझा उपहास करतात;
8 ते म्हणतात “तो परमेश्वरावर विश्वास ठेवतो,
9 परंतु मला उदरांतून बाहेर काढणारा तुच आहेस,
10 मी गर्भातूनच तुझ्यावर सोपवून दिलेला होतो.
11 माझ्यापासून दूर नको राहू, कारण संकट जवळच आहे.
12 खुप बैलांनी मला वेढले आहे,
13 जसा सिंह आपले तोंड त्याच्या भक्ष्यास फाडण्यास उघडतो,
14 मी पाण्यासारखा ओतला जात आहे,
15 फुटलेल्या खापराप्रमाणे माझी शक्ती सुकून गेली आहे.
16 “कुत्री” मला वेढून आहेत,
17 मी माझी सर्व हाडे मोजू शकतो.
18 त्यांनी माझे कपडे त्यांच्यात वाटून घेतली आहेत,
19 परमेश्वरा, मला सोडून जाऊ नकोस तुच माझी शक्ती हो, लवकर ये आणि मला मदत कर.
20 परमेश्वरा माझे आयुष्य तलवारीपासून वाचव,
21 सिंहाच्या जबड्यापासून माझे रक्षण कर.
22 परमेश्वरा, मी माझ्या भावांना तुझे नाव सांगेन.
23 जे लोक परमेश्वराचे भय धरतात, ते तुम्ही त्याची स्तुती करा!
24 कारण परमेश्वराने संकटात सापडलेल्यांच्या दु:खाला तुच्छ मानले नाही आणि किळस केला नाही.
25 परमेश्वरा, मोठ्या सभेत मी तुझी स्तुती करीन.
26 गरीब लोक खातील आणि समाधानी राहतील.
27 सर्व पृथ्वीवरील लोक त्याची आठवण करतील आणि परमेश्वराकडे परत येतील.
28 कारण राज्य परमेश्वरचे आहे,
29 पृथ्वीवरील सर्व समृद्ध लोक भोजन आणि स्तुती करतील.
30 येणारी पिढी त्याची सेवा करणार.
31 ते येतील आणि जे जन्मतील त्यांना ते त्याचे न्यायीपण प्रगट करतील, ते म्हणतील त्यानेच हे केले आहे.