1 Ang Ginoo, nga makagagahom nga Dios,
2 Nagasilak siya halin sa Zion, ang siyudad nga wala gid deperensya ang iya katahom.
3 Magaabot ang Dios kag indi siya maghipos lang.
4 Ginatawag niya ang kalangitan kag ang kalibutan
5 Nagasiling siya, “Patipuna sa akon ang akon matutom nga katawhan
6 Nagapahayag ang kalangitan sang pagkamatarong sang Dios,
7 Nagasiling pa ang Dios, “Kamo nga akon katawhan, pamatii ninyo ang akon isiling.
8 Wala ko kamo ginasaway sa inyo mga paghalad,
9 Pero wala ako nagakinahanglan sang inyo turo nga mga baka kag mga kanding,
10 kay akon ang tanan nga sapat:
11 ang tanan nga pispis sa mga bukid,
12 Kon gutumon ako indi ko kamo pagpangayuan sang pagkaon,
13 Nagakaon bala ako sang karne sang turo nga baka
14 Ang ihalad ninyo sa akon, nga Labing Mataas nga Dios, amo ang pagpasalamat,
15 Magpanawag kamo sa akon sa tion sang kalisod,
16 Pero sa mga malain amo ini ang ginasiling sang Dios,
17 Ginakaugtan ninyo ang akon pagdisiplina;
18 Kon may makita kamo nga makawat nagapakig-abyan kamo sa iya,
19 Nagahambal kamo sing malain
20 Ginapakalain ninyo permi ang inyo mga utod.
21 Sang ginhimo ninyo ini nga mga butang, naghipos lang ako,
22 “Pamatii ninyo ini, kamo nga nalipat sa Dios,
23 Ang nagahalad sa akon sing pagpasalamat nagapadungog sa akon,