1 ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည်ကား မိမိ၏စပျစ်ဥယျာဉ်အတွက် အလုပ်သမားတို့ကိုငှားရန် နံနက်စောစော ထွက်သွားသော ဥယျာဉ်ပိုင်ရှင်နှင့်တူ၏။-
2 သူသည် အလုပ်သမားများအား တစ်နေ့လျှင် ဒေနာရီ တစ်ပြားစီပေးရန် သဘောတူပြီးနောက် သူတို့ကို မိမိ၏ စပျစ်ဥယျာဉ်သို့စေလွှတ်လိုက်၏။-
3 ထို့နောက် သူသည် ကိုးနာရီခန့်တွင် ထွက်သွားသောအခါ ဈေးအပြင်ဘက်၌ အခြားသူများအလုပ်မရှိဘဲ ရပ်နေသည်ကိုမြင်လျှင်၊-
4 သူတို့အား သင်တို့သည်လည်း ငါ့စပျစ်ဥယျာဉ်သို့ သွား ကြလော့၊ ထိုက်သင့်သောအခကို ငါပေးမည်ဟုဆိုသဖြင့် ထိုသူတို့သည်လည်း သွားကြ၏။-
5 တစ်ဖန် သူသည် မွန်း တည့်ချိန်၌လည်းကောင်း၊ သုံးနာရီအချိန်၌လည်းကောင်း ထွက်သွားပြန်၍ ထိုနည်းတူပြုလေ၏။-
6 ငါးနာရီအချိန်၌ လည်း သူသည် ထွက်သွားပြန်လျှင် အခြားသောသူတို့ ရပ်နေသည်ကို တွေ့၍ သင်တို့သည် တစ်နေ့လုံးအလုပ် မလုပ်ဘဲ ဤအရပ်၌ အဘယ်ကြောင့်ရပ်နေကြသနည်း ဟုမေးလေ၏။-
7 ထိုသူတို့က အကျွန်ုပ်တို့ကို မည်သူက မျှ မငှားသောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်ဟုဖြေကြသော် သူက သင်တို့ သည်လည်း ငါ့စပျစ်ဥယျာဉ် သို့သွားကြလော့ဟု ဆိုလေ၏။
8 ညနေအချိန်ရောက်သောအခါ ဥယျာဉ်ရှင်က မိမိ ၏ဘဏ္ဍာစိုးအား အလုပ်သမားတို့ကိုခေါ်လော့၊ နောက် ဆုံးအလုပ်ဝင်သူ တို့မှစ၍ ပထမဆုံးအလုပ်ဝင်သူတို့တိုင် အောင် ၎င်းတို့၏လုပ်ခကို ပေးလော့ဟုဆိုလေ၏။-
9 သို့ဖြစ်၍ ညနေငါးနာရီခန့်တွင် အလုပ်ဝင်သောသူတို့လာ ကြသောအခါ ထိုသူတို့သည် ဒေနာရီတစ်ပြားစီရရှိကြ၏။-
10 ပထမဆုံးအလုပ်ဝင်သောသူတို့လာကြသောအခါ ထိုသူတို့က မိမိတို့သည် ပို၍ရလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြ၏။ သို့ရာတွင် သူတို့သည်လည်း ဒေနာရီတစ်ပြားစီသာ ရရှိကြလေ၏။-
11 ထိုအခါ သူတို့ သည် လုပ်ခရရှိပြီးနောက် ဥယျာဉ်ပိုင်ရှင်အပေါ် မကျေမနပ်ညည်းညူကြသည်မှာ၊-
12 နောက်ဆုံးမှအလုပ်ဝင်သော ဤသူတို့သည် တစ်နာရီမျှ သာအလုပ်လုပ်ကြသော်လည်း အရှင်သည် သူတို့အား တစ်နေ့လုံး နေပူထဲတွင် အပင်ပန်းခံရသော အကျွန်ုပ်တို့ နှင့် တန်းတူပေးလေပြီတကားဟုဆိုကြ၏။-
13 သို့ရာတွင် ဥယျာဉ်ပိုင်ရှင်က ထိုသူတို့ထဲမှ တစ်ဦးအား ပြန်ပြော သည်ကား မိတ်ဆွေ၊ ငါသည် သင့်အပေါ် မတရားသော အမှုကိုမပြု။ သင်သည် ငါနှင့် ဒေနာရီတစ်ပြား၌ သဘော တူခဲ့သည်မဟုတ်ပါလော။-
14 သင်၏လုပ်အားခကိုယူ၍ သွားလော့။ နောက်ဆုံး၌ဝင်သော ဤသူအားလည်း သင့် ကို ပေးသကဲ့သို့ ပေးခြင်းငှာ ငါအလိုရှိ၏။-
15 ငါပိုင်ဆိုင်သော အရာကို ငါအလိုရှိသည့်အတိုင်း ပြုလုပ်ပိုင်ခွင့်မရှိပါသ လော။ ငါသည် ရက်ရောသောကြောင့် သင်သည် မနာလို စိတ်ရှိသလောဟုဆို၏။-
16 ထိုနည်းတူ နောက်ဆုံးသော သူတို့သည် ပထမဦးဆုံးဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ပထမဦးဆုံး သောသူတို့သည်လည်း နောက်ဆုံးဖြစ် ကြလိမ့်မည်။
17 ယေဇူးသည် ဂျေရုဆလင်မြို့သို့ကြွသွားစဉ် တပည့် တော်တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးတို့ကို သီးခြားခေါ်တော်မူ၍ ယခု ငါတို့သည် ဂျေရုဆလင်မြို့သို့ခရီးပြုနေကြ၏။-
18 ထိုမြို့တွင် လူသားသည် ရဟန်းအကြီးအကဲများနှင့် ကျမ်းတတ် ဆရာတို့၏လက်သို့ အပ်နှံခြင်းခံရလိမ့်မည်။ သူတို့သည် သူ့ကို သေဒဏ်စီရင်ကြလိမ့်မည်။-
19 ထို့နောက် သူတို့ သည် သူ့အား ပြက်ရယ်ပြုခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်း၊ လက်ဝါး ကပ်တိုင်တင်ခြင်းစသည်တို့ကို ပြုလုပ်စေခြင်းငှာ လူမျိုး ခြားတို့၏လက်သို့အပ်နှံကြလိမ့်မည်။ သုံးရက်မြောက် သောနေ့တွင် သူသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်လိမ့်မည်ဟု သူ တို့အား မိန့်တော်မူ၏။
20 ထို့နောက် ဇေဘေဒေးဦး သားများ၏မိခင်သည် မိမိသားတို့နှင့်အတူ အထံတော်သို့ ချဉ်းကပ်၍ ပျပ်ဝပ် လျက် ကိုယ်တော့်ထံမှ ဆုကျေးဇူးကို တောင်းလျှောက် လေ၏။-
21 ကိုယ်တော်ကလည်း မည်သည့်အရာကို သင် အလိုရှိသနည်းဟု မေးတော်မူလျှင် သူမက ကိုယ်တော် ၏နိုင်ငံတော်တွင် ကျွန်မ၏သား ဤသူနှစ်ယောက်တို့ သည် ကိုယ်တော်၏လက်ယာဘက်၌တစ်ယောက်၊ ကိုယ်တော်၏လက်ဝဲဘက်၌ တစ်ယောက် ထိုင်ခွင့်ရစေ ရန် အမိန့်ရှိတော်မူပါဟု တောင်းလျှောက်လေ၏။-
22 သို့ သော် ယေဇူးက သင်တို့တောင်းသောအရာကို သင်တို့ မသိကြ။ ငါသောက်လတ္တံ့သောခွက်ကို သင်တို့သောက် နိုင်ကြသလော ဟုမေးတော်မူလျှင် သူတို့က သောက်နိုင်ပါ၏ဟု ကိုယ်တော်အား ပြန်လျှောက်ကြ၏။-
23 ကိုယ် တော်ကလည်း ငါ၏ခွက်ကို သင်တို့သောက်ကြရလိမ့် မည်မှန်၏။ သို့သော် ငါ၏လက်ယာဘက်နှင့် လက်ဝဲ ဘက်တွင် ထိုင်ရသောအခွင့်ကိုမူကား ငါပေးပိုင်ခွင့်မရှိ။ ဤအခွင့်သည် ငါ၏ခမည်းတော်ပြင်ဆင်ထားပြီးသော သူတို့အတွက်သာဖြစ်သည်ဟု သူတို့အား မိန့်တော်မူ၏။
24 တပည့်တော်ဆယ်ပါးတို့သည် ဤအကြောင်းကို ကြားကြလျှင် ထိုညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်အပေါ် အမျက် ထွက်ကြ၏။-
25 သို့သော် ယေဇူးက သူတို့ကို အထံတော် သို့ခေါ်၍ မိန့်တော်မူသည်မှာ လူမျိုးခြားတို့၏ဘုရင်တို့ သည် တိုင်းသူပြည်သား များအပေါ် အနိုင်အထက်ပြု တတ်ကြသည်ကိုလည်းကောင်း၊ အကြီးအကဲဖြစ်သူ တို့သည် မိမိတို့လက်အောက်ခံများအပေါ် အာဏာဖြင့် ဖိနှိပ်တတ်ကြသည်ကိုလည်းကောင်း သင်တို့သိကြ၏။-
26 သင်တို့တွင်မူကား ထိုသို့မဖြစ်စေရ။ သင်တို့ထဲတွင် ကြီး မြတ် လိုသောသူသည် သင်တို့၏အစေခံဖြစ်ရမည်။-
27 သင်တို့တွင် အကြီးအမှူးဖြစ်လိုသောသူသည် သင်တို့၏ကျွန် ဖြစ်ရမည်။-
28 လူသားသည် သူတစ်ပါးကို စေခိုင်းခြင်းငှာ မဟုတ်ဘဲ အစေခံခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ မိမိ၏အသက်ကိုစွန့်၍ လူအများကို ကယ်တင်ခြင်း ငှာလည်းကောင်း ကြွလာတော်မူသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
29 ယေဇူးနှင့် တပည့်တော်တို့သည် ဂျေရီခိုမြို့မှ ထွက် ခွာလာကြစဉ်တွင် များစွာသောလူအစုအဝေးတို့သည် နောက်တော်သို့လိုက်ကြ၏။-
30 ထိုအခါ လမ်းဘေးတွင် ထိုင်နေသောမျက်မမြင်နှစ်ယောက်တို့သည် ယေဇူး ကြွလာတော်မူကြောင်းကို ကြားကြလျှင် ဒါဝိဒ်၏ သားတော်၊ အကျွန်ုပ်တို့ကိုသနားတော်မူပါဟု အော်ဟစ်ကြ၏။-
31 လူအစုအဝေးတို့သည် သူတို့အား ဆိတ်ဆိတ်နေ ရန် ငေါက်ငမ်းပြောဆိုကြသော်လည်း သူတို့က အိုသခင်၊ ဒါဝိဒ်၏သားတော်၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို သနားတော်မူပါဟု ပို၍ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကြ၏။-
32 ယေဇူးသည် လည်း ရပ်၍ ထိုသူတို့အား အထံတော်သို့ခေါ် ပြီးလျှင် သင်တို့အတွက် မည်သည့်အရာကို ငါ့အား ပြုလုပ်စေ လိုသနည်းဟု မေးတော်မူ၏၊-
33 ထိုအခါ သူတို့က သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့၏မျက်စိများကို မြင်စေတော်မူပါဟု လျှောက် ကြ၏။-
34 ယေဇူးသည်လည်း ကရုဏာသက်၍ ထိုသူတို့ ၏မျက်စိများကို တို့ထိတော်မူ၏။ ထိုခဏချင်းတွင် သူတို့ ၏မျက်စိများမြင်ကြ၍ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏နောက် တော်သို့လိုက်ကြလေ၏။