1 ယေဇူးသည်လည်း ဝိညာဉ်တော်မြတ်နှင့် ပြည့်၀လျက် ဂျော်ဒန်မြစ်မှပြန်ကြွတော်မူစဉ် ဝိညာဉ်တော်သည် ကိုယ်တော့်ကို တောကန္တာရသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော်မူ၏။-
2 ထိုအရပ်တွင် ကိုယ်တော်သည် ရက် ပေါင်းလေးဆယ်တိုင်တိုင် နတ်ဆိုး၏နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံရတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ထိုကာလအတွင်း၌ မည်သည့်အစားအစာကိုမျှ သုံးဆောင်တော်မမူချေ။ ထိုနေ့ရက်များကုန်လွန်သောအခါ ကိုယ်တော်သည် ဆာလောင်တော်မူ၏။-
3 ထိုအခါ နတ်ဆိုးက သင်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်မှန်လျှင် ဤကျောက်ခဲကို ပေါင်မုန့်ဖြစ်လာစေရန် အမိန့်ပေးပါ လော့ဟု ကိုယ်တော်အား ဆိုလေ၏။-
4 ယေဇူးကလည်း လူသည် အစားအစာအားဖြင့်သာ မဟုတ်၊ ဘုရားသခင်၏နှုတ်တော်ထွက်စကားအားဖြင့်လည်း အသက်ရှင်ရမည့်အကြောင်း ကျမ်းစာတော်မြတ်တွင် ရေးထားလျက်ရှိသည်ဟု သူ့အား ပြန်ဖြေတော်မူ၏။
5 ထို့နောက် နတ်ဆိုးသည် ကိုယ်တော့်ကို မြင့်မားသောတောင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးလျှင် လောကတိုင်းနိုင်ငံအပေါင်း တို့အား တစ်ခဏချင်းညွန်ပြလျက်၊-
6 ငါသည် သင့်အား ဤအရာအားလုံးအပေါ် အစိုးရခြင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ဘုန်းစည်းစိမ်များကိုပေးမည်။ အကြောင်းမူကား ဤအရာများကို ငါပိုင်ဆိုင်၍ ငါပေးလိုသောသူအား ပေးနိုင်၏။-
7 အကယ်၍ သင်သည် ငါ့ကိုရှိခိုးလျှင် ဤအရာ အားလုံးကို သင်ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မည်ဟု ဆိုလေ၏။-
8 ယေဇူးကလည်း သင်၏အရှင် ထာ၀ရဘုရားသခင်ကို ရှိခိုးကိုးကွယ်ရမည်။ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းကိုသာ အစေခံရ မည်ဟူ၍ ကျမ်းစာတော်မြတ်တွင် ရေးသားထားသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
9 တစ်ဖန် နတ်ဆိုးသည် ကိုယ်တော့်ကို ဂျေရုဆလင်မြို့သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၍ ဗိမာန်တော်၏ထိပ်ဖျားတွင် ထားလျက် ကိုယ်တော်အား သင်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်မှန်လျှင် သင့်ကိုယ်ကို ဤနေရာမှ အောက်သို့ပစ်ချပါလော့။-
10 အကြောင်းမူကား ကျမ်းစာတော်မြတ်၌ ရေးထားသည်မှာ ကိုယ်တော်သည် သင့်ကိုစောင့်ရှောက်ရန် ကောင်းကင်တမန် တော်တို့အား မိန့်မှာထားတော်မူသည်ဖြစ်၍၊-
11 သင်၏ခြေကိုကျောက်ခဲတစ်လုံးနှင့်မျှ မထိခိုက်စေခြင်းငှာ သူတို့သည် သင့်ကို လက်ဖြင့် ချီပင့်ထားကြလိမ့်မည်ဟုဆို၏။-
12 ယေဇူးကလည်း သင်၏အရှင် ထာ၀ရဘုရားသခင်ကို စုံစမ်းခြင်းမပြုရဟူ၍ ကျမ်းစာတော်မြတ်တွင် ရေးထားသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။-
13 နတ်ဆိုးသည် နှောင့်ယှက်ခြင်းအလုံးစုံကိုပြုပြီးသောအခါ နောက်တစ်ဖန် အခွင့်ကောင်းရသည့်အချိန်တိုင်အောင် ကိုယ်တော်၏အထံတော်မှဆုတ်ခွာသွားလေ၏။
14 ထိုအခါ ယေဇူးသည် ဝိညာဉ်တော်၏တန်ခိုးနှင့်ပြည့်၀လျက် ဂါလေလေးယနယ်သို့ ပြန်လာတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ သတင်းတော်သည်လည်း ထိုဒေသတစ်လျှောက်လုံးတွင် ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။-
15 ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ တရားဇရပ်များ၌ သွန်သင်တော်မူ၍ လူအပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော့်ကိုချီးမွမ်းကြ၏။
16 ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် မိမိကြီးပြင်းခဲ့သော နာဇရက်မြို့သို့ကြွလာတော်မူသောအခါ မိမိ၏ထုံးစံအတိုင်း ဥပုသ်နေ့၌ တရားဇရပ်ထဲသို့ဝင်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကျမ်းစာဖတ်ရှုခြင်းငှာ ထတော်မူလျှင်၊-
17 သူတို့သည် ကိုယ်တော်အား ပရောဖက်အီဇာယ၏ကျမ်းကို ပေးကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကျမ်းစာလိပ်ကိုဖွင့်လျှင် တွေ့တော်မူသောကျမ်းချက်မူကား၊-
18 ထာ၀ရဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ငါ့အပေါ်၌ရှိတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ဆင်းရဲသားတို့အား ဝမ်းမြောက်စရာ သတင်းကို ဟောပြောစေခြင်းငှာ ကိုယ်တော်သည် ငါ့ကို ဆီဖြင့်လိမ်းကျံတော်မူပြီ။ ချုပ်နှောင်ခံရသောသူတို့အား လွတ်ငြိမ်း ခြင်းကို ကြေညာရန်နှင့် မျက်စိမမြင်သောသူတို့အား မျက်စိအလင်းကိုပေးရန်လည်းကောင်း၊ ဖိနှိပ်ခံရသောသူတို့အား ကယ်တင် စေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊-
19 ထာ၀ရဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်မင်္ဂလာနှစ်ကို ကြေညာရန်လည်းကောင်း ကိုယ်တော်သည် ငါ့ကိုစေလွှတ်တော်မူ ၏ဟူသောကျမ်းပိုဒ်ကိုဖတ်ကြားတော်မူ၏။-
20 ထို့နောက် ယေဇူးသည် ကျမ်းစာကိုလိပ်ပြီးလျှင် ယင်းကို တရားဇရပ်မှူးအား ပြန်ပေး၍ ထိုင်တော်မူ၏။ တရားဇရပ်၌ ရှိသောလူအပေါင်းတို့သည်လည်း ကိုယ်တော့်ကို စေ့စေ့ကြည့်နေကြ၏။-
21 ထိုအခါ ကိုယ်တော်က ယခုသင်တို့ကြားရ သောကျမ်းစကားသည် ယနေ့ပင် ပြည့်စုံခြင်းသို့ရောက် လေပြီဟု မိန့်တော်မူ၏။-
22 လူအပေါင်းတို့သည်လည်း ကိုယ်တော့်ကို ချီးမွမ်းပြောဆိုကြ၍ ကိုယ်တော်၏နှုတ်တော်မှထွက်လာသည့် သိမ်မွေ့သော စကားများကို အံ့ဩကြလျက် ဤသူသည် ဂျိုးဇက်၏သားမဟုတ်လောဟု မေးကြ၏။-
23 ကိုယ်တော်ကလည်း သင်တို့သည် ငါ့အား အချင်းဆေးဆရာ၊ သင့်ကိုယ်သင်ကုသပါလော့ ဟူသောဆိုရိုးစကားဖြင့် လည်းကောင်း၊ ကာဖာနာအုမ်မြို့၌ သင်ပြုခဲ့သောအမှုတို့ကို ငါတို့ကြားသိပြီးဖြစ်၍ သင်၏နေရင်းမြို့၌လည်း ထိုနည်းတူပြုလော့ ဟူ၍လည်းကောင်း အမှန်ပင် ပြောဆိုကြလိမ့်မည်။-
24 သို့သော် သင်တို့အား ငါအမှန်ဆိုသည်ကား မည်သည့်ပရောဖက်မျှ မိမိနေရင်းမြို့၌ မျက်နှာမရချေ။-
25 အမှန်ဆိုရလျှင် ပရောဖက်ဧလိယ လက်ထက်၌ ကောင်းကင်သည် သုံးနှစ်နှင့် ခြောက်လပတ်လုံး ပိတ်လျက်ရှိ၍ နိုင်ငံ တစ်ဝန်းလုံး၌ ကြီးစွာသော အစာငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်း ဘေးဆိုက်ရောက်သည့်ကာလ၌ အစ္စရာအဲလ်ပြည်တွင် မုဆိုးမ များစွာရှိကြ၏။-
26 သို့ရာတွင် ပရောဖက်ဧလိယသည် စီဒွန်နယ်၊ ဇာရေဖတ်မြို့ရှိ မုဆိုးမတစ်ဦးမှတစ်ပါး အခြားမည်သူ့ထံသို့မျှ စေလွှတ်ခြင်း မခံခဲ့ရပေ။-
27 ပရောဖက်ဧလိဇေးဦးလက်ထက်၌ အစ္စရာအဲလ်ပြည်တွင် အနာကြီးရောဂါစွဲသောသူများစွာရှိ သော်လည်း ဆီးရိယပြည်သား နာမန်မှတစ်ပါး မည်သူမျှ ပျောက်ကင်းစင်ကြယ်ခွင့်မရခဲ့ကြဟု မိန့်တော်မူ၏။-
28 တရားဇရပ်တွင်ရှိသောလူအပေါင်းတို့သည်လည်း ဤစကားကိုကြားသောအခါ အမျက်ပြင်းစွာထွက်ကြ၏။-
29 ထိုအခါ သူတို့သည် ထ၍ ကိုယ်တော့်ကိုမြို့ ပြင်သို့ထုတ်ပြီးလျှင် မြို့တည်ရှိရာတောင်ထိပ်စွန်းမှ တွန်းချခြင်းငှာ ခေါ်ဆောင် သွားကြ၏။-
30 သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်သည် သူတို့ အလယ်မှလျှောက်၍ ကြွသွားတော်မူ၏။
31 ကိုယ်တော်သည် ဂါလေလေးယနယ်၊ ကာဖာနာအုမ်မြို့သို့ ကြွသွား၍ ဥပုသ်နေ့တွင် သွန်သင်ဟောပြောတော်မူ၏။-
32 ကိုယ်တော်သည် အခွင့်အာဏာနှင့် ဟောပြောတော်မူသောကြောင့် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ တရားတော်ကို အံ့ဩကြ လေ၏။-
33 ထိုအခါ တရားဇရပ်၌ ညစ်ညူးသောနတ်ဆိုးစီးခံရသူတစ်ယောက်ရှိ၍ ထိုသူသည် ကြီးစွာသောအသံဖြင့် ဟစ်အော် သည်ကား၊-
34 အို နာဇရက်မြို့သား ယေဇူး၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့ နှင့် မည်သို့သက်ဆိုင်ပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့ကိုဖျက်ဆီးခြင်းငှာ လာသလော။ ကိုယ်တော် မည်သူဖြစ်သည်ကို အကျွန်ုပ်တို့သိပါ၏။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောသူဖြစ်ပါ သည်ဟု ဆိုလေ၏။-
35 သို့ရာတွင် ယေဇူးက တိတ်ဆိတ်စွာနေလော့။ ဤသူ့ထံမှ ထွက်သွားလော့ဟု သူ့အား ကြိမ်းမောင်းတော်မူ၏။ ထိုအခါ နတ်ဆိုးသည် ထိုသူကို လူများအလယ်တွင်လှဲချပြီးမှ ဘေးဥပဒ်တစ်စုံတစ်ခုမျှမပြုဘဲ သူ့ထံမှ ထွက်သွားလေ၏။-
36 လူအပေါင်းတို့သည်လည်း အံ့ဩကြလျက် ဤ သူ၏အမိန့်စကားသည် မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ အကြောင်းမူကား သူသည် ညစ်ညူးသောနတ်ဆိုးတို့ကို အာဏာတန်ခိုးဖြင့် အမိန့်ပေးလျှင် သူတို့သည် ထွက်သွားကြရပေသည်တကားဟု အချင်းချင်း ပြောဆိုကြ၏။-
37 ကိုယ်တော်၏ သတင်းတော်သည် ထိုဒေသပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး သို့ပျံ့ နှံ့သွားလေ၏။
38 ကိုယ်တော်သည် ထ၍ တရားဇရပ်မှ ထွက်ခွာပြီးလျှင် စီမွန်၏အိမ်သို့ဝင်တော်မူ၏။ ထိုအချိန်တွင် စီမွန်၏ ယောက္ခမ သည် ပြင်းထန်သောအဖျားရောဂါခံစားနေရ သောကြောင့် သူတို့သည် သူမအတွက် ကိုယ်တော့်ကို တောင်းလျှောက်ပေးကြ၏။-
39 ကိုယ်တော်သည် သူမ၏အနီးတွင်ရပ်လျက် အဖျားရောဂါပျောက်ကင်းစေရန် အမိန့်ပေးတော်မူလျှင် သူမသည် ရောဂါပျောက်ကင်း၍ ချက်ချင်းထကာ သူတို့ကိုဧည့်ဝတ်ပြုလေ၏။
40 နေဝင်ချိန်ရောက်သောအခါ အမျိုးမျိုးသော ရောဂါဝေဒနာစွဲကပ်သူတို့၏ ဆွေမျိုးအပေါင်းတို့သည် လူနာများကို အထံတော်သို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ကိုယ်တော်သည်လည်း လူနာအသီးသီးအပေါ်၌ မိမိ၏လက်တော်ကိုတင်လျက် သူတို့၏ ရောဂါများကို ပျောက်ကင်းစေတော်မူ၏။-
41 နတ်ဆိုးတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ပါသည်ဟု ဟစ်အော်လျက် များစွာသော လူတို့ထဲမှ ထွက်သွားကြ၏။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား ဟန့်တား၍ ထိုသို့ပြောဆိုခြင်းကို ခွင့်ပြုတော် မမူချေ။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်းကို ၎င်းတို့သိကြသောကြောင့်ဖြစ်၏။
42 နောက်တစ်နေ့တွင် ကိုယ်တော်သည် ထွက်ခွာ၍ လူသူကင်းဝေးရာအရပ်သို့ ကြွသွားတော်မူ၏။ ထိုအခါ လူတို့သည် ကိုယ်တော့်ကိုရှာကြပြီး အထံတော်သို့လာ ကြလျက် မိမိတို့ထံမှ ထွက်ခွာမသွားပါရန် ကိုယ်တော့်ကို တောင်းပန်ကြလေ၏။-
43 သို့သော် ကိုယ်တော်က ငါသည် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်နှင့်ဆိုင်ရာသတင်းကောင်းကို အခြားသောမြို့များတွင်လည်း ဟောပြောကြေညာရမည်။ အကြောင်းမူကား ငါသည် ဤအကြောင်းကြောင့် စေလွှတ်ခြင်းခံရသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။-
44 ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ဂျူဒေးယပြည်ရှိ တရားဇရပ်များတွင် ဟောပြောသွန်သင်တော်မူ၏။