1 ထိုအချိန်တွင် အထံတော်၌ ရှိနေကြသော သူအချို့က ပီလာတုမင်းသည် ဂါလေလေးယနယ်သားအချို့၏ သွေးကို ၎င်းတို့၏ ပူဇော်သကာများနှင့် ရောနှောစေခဲ့ကြောင်းကို ကိုယ်တော်အား လျှောက်ထားကြ၏။-
2 ကိုယ်တော်ကလည်း ဤဂါလေလေးယနယ်သားတို့သည် ဤသို့ခံရခြင်းကြောင့် အခြားသောဂါလေလေး ယနယ်သားတို့ထက် ပို၍အပြစ်ကြီးသူများ ဖြစ်ကြသည်ဟု သင်တို့ထင်မှတ်ကြသလော။-
3 ဤကဲ့သို့မဟုတ်ဟု သင်တို့အား ငါဆို၏။ သို့သော် သင်တို့သည် နောင်တမရကြလျှင် သင်တို့အားလုံးသည်လည်း ထိုနည်းတူပျက်စီး ကြလိမ့်မည်။-
4 ထို့အတူ စီလွမ်ရဲတိုက်ပြိုကျ၍ သေဆုံးကြသောသူ တစ်ဆယ့်ရှစ်ယောက်တို့သည် ဂျေရုဆလင်မြို့တွင်နေထိုင်ကြသော အခြားသူများထက် အပြစ်ကြီးသည်ဟု သင်တို့ထင်မှတ်ကြသလော။-
5 ထိုသို့မဟုတ်ဟု သင်တို့အားငါဆို၏။ သို့သော် သင်တို့သည် နောင်တ မရကြလျှင် သင်တို့အားလုံးသည်လည်း ထိုနည်းတူပျက် စီးကြရလိမ့်မည်ဟု သူတို့အား ပြန်ဖြေတော်မူ၏။
6 ကိုယ်တော်သည် ဤပုံဥပမာကိုလည်း သူတို့အား မိန့်တော်မူ၏။ လူတစ်ယောက်သည် မိမိ၏ စပျစ်ဥယျာဉ်ထဲတွင် သဖန်းပင်တစ်ပင်ကို စိုက်ပျိုးထား၏။ ထို့နောက် သူသည် လာ၍ သဖန်းပင်မှအသီးကို ရှာသော်လည်း မတွေ့ ချေ။-
7 ထိုအခါ သူက ငါသည်လာ၍ ဤသဖန်းပင်ပေါ်မှ အသီးကိုရှာသည်မှာ သုံးနှစ်ရှိလေပြီ။ သို့ရာတွင် အသီးတစ်လုံးကိုမျှ မတွေ့ရ။ ၎င်းကို ခုတ်ပစ်လော့။ အဘယ်ကြောင့် ၎င်းကို မြေပေါ်တွင် အကျိုးမဲ့နေရာယူစေမည်နည်းဟု စပျစ်ဥယျာဉ်မှူးအား ဆိုလေ၏။-
8 ထိုသူကလည်း သခင်၊ ယခုနှစ်တွင်လည်း ဤအပင်ကို မည်သို့မျှမပြုပါနှင့်။ အကျွန်ုပ်သည် အပင်ပတ်လည်၌ တူးဆွ၍ မြေဩဇာ ထည့်ပါမည်။-
9 နောင်နှစ်တွင် အသီးသီးကောင်း သီးပါလိမ့်မည်။ ထိုသို့မသီးလျှင်မူ သခင်သည် ၎င်းကို ခုတ်ပစ်နိုင်ပါသည်ဟူ၍ သူ့အား ပြန်ပြောသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
10 ကိုယ်တော်သည် ဥပုသ်နေ့တွင် တရားဇရပ်တစ်ခု၌ သွန်သင်လျက်ရှိတော်မူ၏။-
11 ထိုနေရာတွင် နတ်ဆိုးပူးခြင်းကြောင့် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပတ်လုံး မသန်မစွမ်းဖြစ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရှိ၏။ သူမသည် ခါးကုန်းနေသဖြင့် ကိုယ်ကိုကောင်းစွာမမတ်နိုင်ချေ။-
12 ယေဇူးသည်လည်း သူမကို မြင်သောအခါ ခေါ်ပြီးလျှင် အချင်းအမျိုးသမီး၊ သင်သည် ရောဂါဝေဒနာမှကင်းလွတ်ပြီဟု သူမအား မိန့်တော်မူ၏။-
13 ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် သူမအပေါ် မိမိ၏လက်ကိုတင်တော်မူသဖြင့် သူမသည် ချက်ချင်းပင် ခါးပြန်ဆန့်သွားပြီးလျှင် ဘုရားသခင်၏ဂုဏ် တော်ကို ချီးမွမ်းလေ၏။-
14 ယေဇူးသည် ဥပုသ်နေ့၌ အနာရောဂါများကိုပျောက်ကင်းချမ်းသာစေသောကြောင့် တရားဇရပ်မှူးသည် အမျက်ထွက်၍ အလုပ်လုပ်အပ်သောနေ့ ခြောက်ရက်ရှိ၏။ ထိုနေ့ရက်များ၌ လာ၍ အနာရောဂါများကို ကုသပျောက်ကင်းစေကြလော့။ ဥပုသ်နေ့၌ မလာကြနှင့်ဟု လူတို့အား ဆို၏။-
15 ထိုအခါ ကိုယ်တော်က အသင် သူတော်ကောင်းယောင်ဆောင်သောသူတို့၊ သင်တို့အသီးသီးသည် ဥပုသ်နေ့၌ မိမိ၏နွား၊ သို့မဟုတ် မြည်းကို တင်းကုပ်မှလွှတ်၍ ရေတိုက်ရန် ခေါ်ဆောင်သွားတတ်ကြသည် မဟုတ်လော။-
16 အာဘရာဟံ၏သမီးဖြစ် သူ ဤအမျိုးသမီးသည် တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပတ်လုံး နတ်ဆိုး၏ချည်နှောင်ထားခြင်းကို ခံခဲ့ရ သောကြောင့် ဥပုသ်နေ့၌ သူမကို ဤအနှောင်အဖွဲ့မှ မလွှတ်အပ်သလောဟု ထိုသူအား ပြန်ပြောတော်မူ၏။-
17 ဤသို့ ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူသဖြင့် ကိုယ်တော့်ကို ဆန့်ကျင်ကြသောသူအားလုံးတို့သည် အရှက်တကွဲဖြစ်ကြလေ၏။ လူအပေါင်းတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်ပြုတော်မူသော အံ့ဖွယ်အမှုအလုံးစုံတို့အတွက် ရွှင်လန်းဝမ်းမြောက်ကြ၏။
18 ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်က ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်သည် မည်သည့်အရာနှင့်တူသနည်း။ ၎င်းကို မည်သည့်အရာနှင့် ငါနှိုင်းယှဉ်ပြရမည်နည်း။-
19 ၎င်းသည် လူတစ်ဦးက မိမိဥယျာဉ်၌ယူ၍ စိုက်ထားသော မုန်ညင်းစေ့နှင့်တူ၏။ ထိုမုန်ညင်းစေ့သည် အပင်ပေါက်၍ ကြီးလာသောအခါ မိုးကောင်းကင်ငှက်တို့သည် ၎င်း၏အကိုင်းအခက်တို့၌ အသိုက်ပြုလုပ်ကြသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
20 တစ်ဖန် ကိုယ်တော်က ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ကို မည်သည့်အရာနှင့် ငါနှိုင်းယှဉ်ပြရမည်နည်း။-
21 ၎င်းသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ယူ၍ မုန့်ညက်သုံးတင်း၌ထည့်သဖြင့် မုန့်ညက်ရှိသမျှကို ဖောင်းကြွစေသော တဆေးနှင့် တူသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
22 ကိုယ်တော်သည် ဂျေရုဆလင်မြို့သို့ ခရီးဆက်စဉ်လမ်း၌ မြို့ရွာများကိုဖြတ်သွားလျက် ဟောပြောသွန်သင်တော်မူ၏။-
23 ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သခင်ဘုရား၊ ကယ်တင်ခြင်းခံရမည့် သူတို့သည် နည်းကြပါသလောဟု မေးလျှောက်လျှင် ကိုယ်တော်က သူတို့အား မိန့်တော်မူသည်ကား၊-
24 ကျဉ်းမြောင်းသော တံခါးမှဝင်ရန် ကြိုးစားကြလော့။ အကြောင်းမူကား သင်တို့အား ငါဆို သည်မှာ များစွာသောလူတို့သည် ဝင်ရန်ကြိုးစားကြသော်လည်း မဝင်နိုင်ကြ။-
25 အိမ်ရှင်သည်ထ၍ တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီးသောအခါ သင်တို့သည် အပြင်၌ ရပ်ကြလျက် တံခါးကိုခေါက်၍ သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့အား တံခါးဖွင့်ပေးပါဟု တောင်းလျှောက်ကြသော်လည်း သူက သင်တို့မည် သည့်အရပ်ကလာသည်ကို ငါမသိဟု ပြန်ဖြေလိမ့်မည်။-
26 ထိုအခါ သင်တို့က အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် အတူစားသောက်ခဲ့ကြပါပြီ။ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့၏ လမ်းများပေါ်တွင် သွန်သင်ခဲ့ပါသည်ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်။-
27 သို့သော် သူက သင်တို့ မည်သည့်အရပ်မှ လာသည်ကို ငါမသိ။ မကောင်းမှုကို ပြုသောသူအပေါင်းတို့၊ ငါ့ထံမှ ထွက်သွားကြလော့ဟုပြောလိမ့်မည်။-
28 ထိုအခါ သင်တို့သည် အာဘရာဟံ၊ အီဇတ်၊ ယာကုပ်မှစ၍ ပရော ဖက်အပေါင်းတို့ကို ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်တွင် မြင်ကြ ရပြီး သင်တို့မူကား အပြင်သို့ နှင်ထုတ်ခြင်းခံကြရသဖြင့် ထိုနေရာ၌ ငိုကြွေး၍ အံကြိတ်ကြရလိမ့်မည်။-
29 အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက်အရပ်ရပ်တို့မှ လူတို့သည်လည်း လာကြ၍ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်၌ စားပွဲတွင် ထိုင်ကြလိမ့်မည်။-
30 ထိုအခါ နောက်ဆုံးသောသူတို့သည် ပထမဦးဆုံးဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ပထမဦးဆုံးသော သူတို့သည်လည်း နောက်ဆုံး ဖြစ်ကြလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
31 ထိုအချိန်နာရီ၌ ဖာရီဇေးဦးအချို့သည် ချဉ်းကပ်ကြပြီးလျှင် ကိုယ်တော်အား ဤအရပ်မှကြွသွားပါ၊ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် ဟေရုဒ်သည် ကိုယ်တော့်ကိုသတ်ရန် ကြံစည်နေပါသည်ဟု လျှောက်ကြ၏။-
32 ကိုယ်တော်ကလည်း သင်တို့သွားကြ၍ ထိုမြေခွေးအား ပြောကြလော့။ ငါသည် ယနေ့နှင့် မနက်ဖြန်၌ နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်၍ အနာရောဂါများကိုပျောက်ကင်းစေမည်။ တတိယနေ့တွင် ငါ၏လုပ်ငန်းကို အဆုံးသတ်မည်။-
33 သို့သော်လည်း ယနေ့၊ မနက်ဖြန်နှင့် နောက်တစ်နေ့၌ ငါသည် ခရီးဆက်ရမည်။ အကြောင်းမူကား ပရောဖက်သည် ဂျေရုဆလင်မြို့ အပြင်၌ အသေခံရန်မဖြစ်နိုင်။-
34 အိုဂျေရုဆလင်၊ ဂျေရုဆလင်၊ သင်သည် ပရောဖက်များကိုသတ်၍ သင့်ထံသို့ စေလွှတ်သောသူများကိုလည်း ကျောက်ခဲနှင့် ပေါက်သတ်ခဲ့၏။ ကြက်မသည် မိမိ၏ကြက်ငယ်များကို မိမိအတောင်အောက်၌ စုစည်းထားသကဲ့သို့ သင်၏သားသမီးများကို စုစည်းခြင်းငှာ အကြိမ်ကြိမ်ငါအလိုရှိခဲ့သော်လည်း သင်သည် လက်မခံခဲ့ပေ။-
35 ကြည့်လော့၊ သင်၏အိမ်သည် စွန့်ပစ်ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ သင့်အား ငါဆိုသည်ကား ထာ၀ရဘုရားသခင်၏ နာမတော်၌ ကြွလာတော်မူသောသူသည် မင်္ဂလာရှိစေသတည်းဟု သင်ဆိုသည့်အချိန်တိုင်အောင် သင်သည် ငါ့ကိုမြင်ရလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု မိန့်တော်မူ၏။