1 ဤမေလ်ခိဇေဒက်သည် ဆလင်ပြည်၏ဘုရင်ဖြစ်ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ရဟန်းလည်းဖြစ်၏။ သူသည် ဘုရင် များကို တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းရာမှပြန်လာသော အာဘရာဟံအား ခရီးဦးကြို ပြု၍ ကောင်းချီးပေးလေ၏။-
2 အာဘရာဟံသည်လည်း မိမိဥစ္စာပစ္စည်းရှိသမျှတို့၏ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို သူ့အား ခွဲဝေလှူလေ၏။ မေလ်ခိဇေဒက်ဟူသော အမည်၏ အဓိပ္ပာယ်အတိုင်း သူသည် ဖြောင့်မတ်သောမင်းဖြစ်ကာ ဆလင်ပြည်၏ဘုရင်လည်းဖြစ်သောကြောင့် ငြိမ်းချမ်းသာယာခြင်း၏ ဘုရင်လည်းဖြစ်လေ၏။-
3 သူ၌ အမိအဖသော် လည်းကောင်း၊ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်သော်လည်းကောင်း မရှိ ပေ။ သူ၏ဘ၀အစနှင့် အဆုံးသောနေ့ရက်ဟူ၍လည်း မရှိပေ။ သို့ရာတွင် သူသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်နှင့် သဏ္ဌာန်တူ၍ ရဟန်းသိက္ခာ၌ ထာ၀စဉ်တည်လေ၏။
4 ငါတို့၏အဖ အာဘရာဟံသည် စစ်ပွဲမှရရှိခဲ့သော ပစ္စည်းများ၏ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို သူ့အား ပေးလှူခဲ့ပါလျှင် သူသည် မည်မျှကြီးမြတ်ကြောင်းကို စဉ်းစားဆင်ခြင်ကြည့်ကြပါလော့။-
5 ရဟန်းအရာကို ခံယူရရှိကြသောလေဝိ အနွယ်ဝင်တို့သည် အာဘရာဟံမှဆင်းသက်သော မိမိတို့၏ဆွေမျိုးများထံမှ ဆယ်ဖို့ တစ်ဖို့အလှူကို ပညတ်တရားအရ ကောက်ခံခွင့်ရှိခဲ့ကြ၏။-
6 မေလ်ခိဇေဒက်မူ ကား လေဝိအနွယ်ဝင်မဟုတ်သော်လည်း အာဘရာဟံ ထံမှ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့အလှူကိုခံယူရရှိပြီးလျှင် ကတိတော် များရရှိထားသောသူ့အား ကောင်းချီးပေးခဲ့လေ၏။-
7 ကြီးသောသူက ငယ်သောသူအား ကောင်းချီးပေးလေ့ရှိ ကြောင်းမငြင်းဆိုနိုင်ပေ။-
8 ထို့ပြင် ရဟန်းများအနေဖြင့် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ အလှူကို ခံယူခြင်းမှာ သေမျိုးဖြစ်သော လူသားတို့က ခံယူခြင်းဖြစ်၍ မေလ်ခိဇေဒက် ၏အမှုတွင်ကား အသက်ရှင်သောသူက ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့အလှူကို လက်ခံယူခြင်းဖြစ်သည်ဟု သက်သေခံထားလေ၏။-
9 ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့အလှူကိုလက်ခံယူသောလေဝိကိုယ်တိုင် သည်ပင် အာဘရာဟံမှတစ်ဆင့် ဆယ်ဖို့တစ် ဖို့အလှူကို ပေးရသည်ဟု ဆိုနိုင်၏။-
10 အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မေလ်ခိဇေဒက်သည် အာဘရာဟံနှင့်တွေ့ဆုံသည့်အခါ တွင် လေဝိသည် အာဘရာဟံ၏အမျိုးအနွယ် ထဲ၌ မမွေး ဖွားသေးသောကြောင့်ဖြစ်၏။
11 လူအများတို့သည် လေဝိမှဆင်းသက်သောရဟန်း အမျိုးအနွယ်မှတစ်ဆင့် ပညတ်တရားကိုရရှိခဲ့ကြ၏။ လူတို့သည် ဤရဟန်းမျိုး အားဖြင့် စုံလင်ခြင်းသို့ ရောက်နိုင် ခဲ့ပါလျှင် အဘယ်ကြောင့် အာရွန်၏ရဟန်းအမျိုးအနွယ်ထက် မေလ်ခိဇေဒက်၏ ရဟန်းအမျိုးအနွယ်မှ အခြား သောရဟန်းတစ်ပါးကို လိုအပ်သနည်း။-
12 အကယ်၍ ရဟန်းအမျိုးအနွယ်၌ အပြောင်းအလဲရှိလျှင် ပညတ် တရားတွင်လည်း အပြောင်းအလဲရှိရပေလိမ့်မည်။-
13 အကြောင်းမူကား ဤအရာများနှင့်ပတ်သက်၍ ဗျာဒိတ် ထားခြင်းခံရသောအရှင်သည် ယဇ်ပလ္လင်အမှုတော်ကို မဆောင်ရွက် ဖူးသော အမျိုးအနွယ်မှဖြစ်၏။-
14 ငါတို့၏ သခင်သည် ဂျုဒအမျိုးအနွယ်မှပေါ်ထွန်းလာခြင်းဖြစ် ကြောင်းထင်ရှားလေ၏။ မိုးဇက်သည် ဤအမျိုးအနွယ် အကြောင်းကို ပြောဆိုရာတွင် ရဟန်းတို့နှင့်ပတ်သက် သောအရာတစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ မပြောဆိုခဲ့ပေ။
15 မေလ်ခိဇေဒက်နှင့်သဏ္ဌာန်တူသည့် အခြားသော ရဟန်းတစ်ပါးပေါ်ထွန်းလာသောအခါ ဤအချက်မှာ ပို၍ထင်ရှားလာ လေ၏။-
16 ထိုအရှင်သည် ရဟန်း၏အရိုက် အရာကို စည်းမျဉ်းဥပဒေအရ မျိုးရိုးအလိုက်ခံယူရရှိခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထာ၀ရအသက်၏ တန်ခိုးအာနုဘော်အရ ခံယူရရှိထားခြင်းဖြစ်၏။-
17 အကြောင်းမူကား ကျမ်းစာ တော်မြတ်၌ သင်သည် မေလ်ခိဇေဒက်၏အရိုက်အရာ ကို ဆက်ခံသောထာ၀ရရဟန်းဖြစ်သည်ဟူ၍ ထိုအရှင် နှင့်ပတ်သက်ပြီး သက်သေခံထားလေ၏။-
18 ယခင်ပညတ် တော်သည် အားနည်း၍ အသုံးမဝင်သောကြောင့် ၎င်းကို ဖယ်ရှားထား၏။-
19 အကြောင်းမူကား ပညတ်တရားသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ စုံလင်ခြင်းသို့မရောက်စေခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုငါတို့သည် ထိုပညတ်တရားထက် ပိုမိုကောင်း မြတ်သည့်မျှော်လင့်ချက်ကိုရရှိကြသည်ဖြစ်၍ ထိုမျှော် လင့်ချက်အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အထံတော်သို့ ချဉ်းကပ် နိုင်ကြ၏။
20 ထိုပြောင်းလဲမှုသည် ကျိန်ဆိုတော်မူချက်နှင့်အတူ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။-
21 ယခင်က ရဟန်းဖြစ်ခဲ့ကြသောသူတို့ သည် မိမိတို့၏ရဟန်းအရိုက်အရာကိုခံယူကြသောအခါ ဘုရားသခင်၏ကျိန်ဆိုတော်မူ ချက်မပါရှိချေ။ သို့သော် ခရစ်တော်အား ရဟန်းအဖြစ် ခန့်ထားတော်မူသောအခါ ကျမ်းစာတော်မြတ်၌ ဆိုထားသည်ကား သင်သည် မေလ်ခိဇေဒက်နည်းတူ ထာ၀ရရဟန်းဖြစ်သည်ဟူ၍ ထာ၀ရဘုရားသခင်က ကျိန်ဆိုတော်မူလေပြီ၊ ကိုယ် တော်သည် မိမိ၏စိတ်ကို ပြောင်းလဲတော်မူမည်မဟုတ် ဟူ၍ဖြစ်၏။-
22 ဤအချက်သည် ယေဇူးအား ပိုမိုကောင်း မွန်သောပဋိညာဉ်တရားတော်အဖို့ အာမခံချက်ဖြစ်စေ၏။
23 ယခင်ရဟန်းတို့သည် သေဆုံးကြသဖြင့် ဤတာ ဝန်ကိုဆက်လက်မထမ်းဆောင်နိုင်သောကြောင့် သူတို့သည် အရေအတွက် အားဖြင့် အများအပြားရှိကြရ၏။-
24 ကိုယ်တော်မူကား အစဉ်ထာ၀ရအသက်ရှင်တော်မူ သောကြောင့် ရဟန်းအဖြစ်၌ ထာ၀ရတည်တော်မူ၏။-
25 သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည် မိမိမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင် အထံတော်သို့ ချဉ်းကပ်ကြသောသူတို့အား အစဉ်ကယ် တင်ပေးနိုင်၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ထို သူတို့၏ကိုယ်စား ကြားဝင်အသနားခံပေးရန်အလို့ငှာ အစဉ်အမြဲအသက်ရှင်လျက် ရှိတော်မူ သောကြောင့်ဖြစ် ၏။
26 ကျွန်ုပ်တို့၌ ဤကဲ့သို့သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သောရဟန်း ချုပ်တစ်ပါးရှိခြင်းမှာ သင့်လျော်ပေ၏။ ကိုယ်တော်သည် အပြစ်မှကင်းစင်ပြီး အစွန်းအကွက်မရှိဘဲ အပြစ်ရှိသော သူတို့နှင့်ကွဲပြားကာ ကောင်းကင်အထက်တိုင်အောင် ချီးမြှောက်ခြင်းကိုခံရတော်မူ၏။-
27 ရဟန်းချုပ်တို့သည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဦးစွာပထမ မိမိတို့၏အပြစ်များအတွက်လည်းကောင်း၊ ထို့နောက် လူတို့၏အပြစ်များ အတွက်လည်းကောင်း ယဇ်ပူဇော်ကြရလေ၏။ ကိုယ်တော်မူကား သူတို့ ကဲ့သို့ ယဇ်ပူဇော်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ ကိုယ်ကိုပူဇော်သောအခါ လူအားလုံးတို့အတွက် တစ် ကြိမ်တည်းနှင့် အပြီးအပိုင်ပူဇော်တော်မူခဲ့၏။-
28 ပညတ်တရားသည် အားနည်းသောလူသားတို့ကို ရဟန်းချုပ် များအဖြစ် ခန့်ထားခဲ့၏။ သို့သော် ထိုပညတ်တရား၏ နောက်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည့် ကျိန်ဆိုထားတော်မူ သောဗျာဒိတ်စကားသည် ထာ၀ရကပင် စုံလင်သော သားတော်ကို ရဟန်းချုပ်အဖြစ် ခန့်ထားတော်မူ၏။